symmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||both
20000
60
She Bites – Joyride (Pride & Joy Music)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Καινούριο συγκρότημα στα μουσικά δρώμενα οι She Bites, αλλά από μουσικούς που έχουν μια μεγάλη εμπειρία στο χώρο. Έτσι λένε βασικά, γιατί να διαφωνήσω; Από τη μία η τραγουδίστρια και ηθοποιός Melanie Stahlkopf και από την άλλη ο κιθαρίστας Lars König (Lioncage, ex-Skyline). Τη σύνθεση συμπληρώνουν οι Carsten Kohl (Three Wishes) στα τύμπανα και Arvid Lucas (Lioncage) στο μπάσο.

Έτσι, το κουαρτέτο από τη Γερμανία κυκλοφορεί το ντεμπούτο album Joyride ένα χρόνο μετά την ίδρυσή τους. Έντεκα τραγούδια θα συναντήσουμε εδώ με συνολική διάρκεια σαράντα λεπτά. Ευτυχώς δηλαδή, επειδή δεν ήταν για πολύ παραπάνω.

Το Δελτίο Τύπου τους περιγράφει σαν AOR, αλλά θα διαφωνήσω κάθετα. Το στυλ τους μου φέρνει ξεκάθαρα προς pop/rock, με ένα μεγάλο σημείο αναφοράς να είναι οι Roxette. Αυτό συμβαίνει κυρίως για δύο λόγους.

Ο ένας είναι ο τρόπος σύνθεσης και οι δομές των κομματιών. Δεν έχουν την τσαχπινιά, ούτε τη χαρακτηριστική μελωδική προσέγγιση του AOR. Όχι ότι δεν υπάρχει καθόλου μελωδία, αλλά δε φέρνει προς τα εκεί. Το όλο σκηνικό θυμίζει περισσότερο pop προσέγγιση, όσο και αν η κιθαριστική δουλειά είναι αρκετά πιο heavy για να ξεγελάσει κάπως τον ακροατή. Η διασκευή που έκαναν στο πασίγνωστο Push The Button των Sugababes, νομίζω τα λέει όλα.

Ο άλλος λόγος είναι τα φωνητικά της Stahlkopf. Δεν ξέρω αν το συγκρότημα πήρε το όνομά του από αυτήν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν…δαγκώνει. Έχει ναι μεν πολύ ωραία φωνή, αλλά για ακόμη μία φορά δεν είναι rock. Η χροιά της και ο τρόπος που τραγουδάει θυμίζουν ξεκάθαρα pop.

Θα πει κανείς, λεπτομέρειες, η πρώτη φορά είναι που παρουσιάζεται κάτι με διαφορετικό τρόπο απ’ ότι είναι; Όχι φυσικά. Το Joyride είναι ένα album το οποίο ακούγεται ευχάριστα και τελειώνει πάνω στο σημείο που είχε αρχίσει να με κουράζει. Pop φιλοσοφία ντυμένη με μία rock σκληράδα, απλά και συνηθισμένα τραγούδια χωρίς πρωτοτυπία. Δε νομίζω ότι υπάρχει σημαντικός λόγος να ασχοληθείτε με αυτό εδώ πέρα, μας τα έχουν πει πολύ καλύτερα οι Roxette και οι Starship μεταξύ άλλων.

4/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X