AlbumsΚριτικές

Supervøid – The Giant Nothing (Subsound)

Οι Supervøid είναι μια τριάδα μουσικών που πρωτοσυστάθηκε το 2017 στη γειτονική Ιταλία. Το The Giant Nothing είναι η πρώτη ολοκληρωμένη τους δισκογραφική απόπειρα. Παρ’ όλα αυτά τα μέλη τους είναι παλιές καραβάνες της τοπικής σκηνής. Ενδεικτικά, ο κιθαρίστας Xabier Iriondo διαθέτει μια αξιοσημείωτη δραστηριότητα με τους alternative rockers Afterhours από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90, καθώς και πολυάριθμες άλλες δισκογραφικές συμμετοχές. H πιο αξιοσημείωτη είναι μάλλον εκείνη στο soundtrack της ταινίας Kursk με πρωταγωνιστές την Léa Seydoux και τον Colin Firth.

Ο έτερος κιθαρίστας του σχήματος Eraldo Bernocchi έχει αντίστοιχα μακρά πορεία από τη δεκαετία του ‘80 στην art rock/electronic/ambient/dub σκηνή, τόσο σαν μουσικός, όσο και σαν παραγωγός. Κρατήστε το τελευταίο, θα μας χρειαστεί στη συνέχεια. Την ετερόκλητη αυτή ομάδα έρχεται να συμπληρώσει ένας drummer από με προϋπηρεσία κυρίως σε jazz μουσικά λημέρια, ο Jacopo Pierazzuoli. Επιπλέον, έχουμε και μια ειδική συμμετοχή: την Λονδρέζα virtuoso τσελίστρια Jo Quail. Τώρα, αν σας πω ότι  όλοι αυτοί μαζεύτηκαν παρέα για να παίξουν ορχηστρικό doom metal και ότι μάλιστα το κάνουν και καλά, θα με πιστέψετε;

Τα επτά κομμάτια του δίσκου έχουν ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, εξαιρετική παραγωγή (μάλλον χορηγία του Bernocchi) και πολλές εναλλαγές/αναφορές στα διάφορα μουσικά είδη που έχουν αναμειχθεί τα μέλη του σχήματος κατά καιρούς. Λόγου χάρη, στο The Accelaration Of The Universeακούμε dub και electro επιρροές (σίγουρα χορηγία του Bernocchi) και στο The Dark Flowέχουμε κινηματογραφική ατμόσφαιρα και acid jazz σκεπτικό (εμφανώς πρωτοβουλία των Iriondo και Pierazzuoli, αντίστοιχα).

Όλα τα παραπάνω δένουν τέλεια με τον πιο απρόσμενο συνδετικό κρίκο που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, που δεν είναι άλλο από το ίδιο το doom metal. Ειδικά οι βαρύτονες κιθάρες του Bernocchi ξεσαλώνουν όμορφα (EridanusThe Biggest Thing) και δαγκώνουν ακαριαία (EridanusThe Biggest Thing) όποιον πλησιάσει ανυποψίαστος, με δεδομένο το «άκακο» μουσικό του παρελθόν. Με λίγα λόγια, τρεις Ιταλοί και μια Αγγλίδα πέτυχαν σχεδόν κατά λάθος, αυτό που προσπαθεί να κάνει κάθε progressive metal μπάντα από καταβολής κόσμου: να συνδυάσει μια πληθώρα φαινομενικά άσχετων μουσικών ειδών κάτω από τη σκέπη του σκληρού ήχου και το αποτέλεσμα να φαίνεται μερακλίδικο και όχι εφετζίδικο. Σίγουρα όχι το πιο εύπεπτο άκουσμα που μπορείς να πετύχεις εκεί έξω αλλά σε κάθε περίπτωση progsters του ντουνιά, ακούστε τον δίσκο και κρατείστε σημειώσεις.

6,5/10
Χρύσα Γιουρμετάκη
chrydag.nioti@gmail.com

nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X