Bob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||both
20000
110

Οι Βρετανοί thrashers κυκλοφορούν το τρίτο τους άλμπουμ και διάδοχο του περσινού “Edge of the Earth”, ενώ έχουν ήδη ανακοινώσει περιοδεία με τους Lamb of God, η οποία ξεκινά τον Οκτώβριο σχεδόν ταυτόχρονα με τη κυκλοφορία του νέου άλμπουμ. Ηχογραφημένο στα θρυλικά Monnow Valley Studios (Black Sabbath, Judas Priest, Rush) με τον παραγωγό Romesh Dodangoda (Motorhead, Bullet for my Valentine, Funeral for a Friend) να δίνει εγγυήσεις για το τελικό αποτέλεσμα. Στιχουργικά είναι βασισμένο σ’ ένα concept που αναφέρεται στην Ελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα την ιστορία του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Ομάδα που κερδίζει, δεν αλλάζει οπότε τα πράγματα μένουν ως έχουν όσον αφορά το lineup της μπάντας η οποία επέστρεψε με άγριες διαθέσεις οι οποίες φαίνονται με το έμπα του άλμπουμ, το καταιγιστικό “Out from Below”, το οποίο ακούγεται σαν τους Death να διασκευάζουν το “Fight Fire with Fire”. Ακουστική εισαγωγή, η οποία σταδιακά αυξάνει την έντασή της μέχρι το τελικό thrash ξέσπασμα όπου οι ξέφρενες ταχύτητες σε αναγκάζουν να χάσεις τον έλεγχο και κάπου στη μέση του κομματιού ψάχνεις να βρεις το κεφάλι σου για να το βάλεις στη θέση του. Πραγματικά εξαιρετική σύνθεση για opening track.Το As I lay dying-ικό “Fear the World”είναι ένα μοντέρνο thrashy κομμάτι αλλά τέτοια κομμάτια ακούμε αρκετά τον τελευταίο καιρό. Καλή σύνθεση αλλά όχι κάτι ιδιαίτερο. Συνέχεια με τα “What Dwells Within” και “Behind the Sun” τα οποία συνεχίζουν με αμείωτη ταχύτητα φτάνοντας σ’ ένα από τα highlights του άλμπουμ που τιτλοφορείται “The River”. Υπέροχες μελωδίες, οι ταχύτητες ανεβοκατεβαίνουν και το σόλο από το 3:15 και μετά να είναι ένα από τα πιο πιασάρικα που έχω ακούσει τον τελευταίο καιρό, πραγματικά υπέροχο. Το ομότιτλο είναι ένας mid tempo ύμνος που πραγματικά θα ενθουσιάσει τον ανυποψίαστο ακροατή με τη σκοτεινή και κολασμένη ατμόσφαιρά του, το “The thing that should not be” του δίσκου. Τα “Paradox” και “A Dying Wine” συνεχίζουν από κει που σταμάτησε το “Fear the World” και δεν ανήκουν στα κομμάτια που έχω να θυμάμαι από το άλμπουμ σε αντίθεση με το “Sad but true” like “All is not Well”, το οποίο ξεχωρίζει για τα ογκωδέστατα, αργόσυρτα riffs του μέχρι το ξέσπασμά του στο τέλος. Κλείσιμο του άλμπουμ με το επικό και παράξενο σε διάρκεια για thrash κομμάτι “Enshrined”, το οποίο αγγίζει τα 20 λεπτά. Είναι ίσως η καλύτερη σύνθεση του άλμπουμ αν και θεωρώ ότι θα έπρεπε να είχε χωριστεί σε δύο μέρη. Συνοπτικά οι Sylosis μας δείχνουν το πως παίζεται το thrash metal στη σημερινή εποχή, σίγουρα είναι παιχταράδες, σίγουρα έχουν τα καλύτερα μέσα που χρειάζεται μια μπάντα, στη διάθεση τους (παραγωγή, δισκογραφική εταιρία) έχουν όλα τα εφόδια για να πετύχουν περισσότερα αλλά κατά τη ταπεινή μου άποψη ενώ μπορούν να αγγίξουν τη τελειότητα, με το “Monolith” δεν το καταφέρνουν και αυτό εξαιτίας κάποιων αδιάφορων στιγμών. Είναι καλό άλμπουμ; Ναι. Αξίζουν της προσοχής μας; Σίγουρα.

7/10

Παναγιώτης Παπαλεξόπουλος

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.