nano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||both
20000
60
Torii – Torii (Self-Financed)
60%Overall Score
Psychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|both
20000
110

Εδώ έχουμε ένα συγκρότημα που όχι απλά δεν έχω ακούσει ποτέ μου νότα τους αλλά δεν τους έχω καν ακουστά σαν όνομα, ούτε καν σαν απλή αναφορά σε κάποια κουβέντα. Και το γεγονός ότι η αναζήτηση πληροφοριών για το συγκεκριμένο συγκρότημα είναι δύσκολη, μιας και στο promo δεν υπήρχε κάποια πληροφορία που να βοηθάει, δυσκόλεψε πολύ τα πράγματα.

Τελικά, μετά από μπόλικο ψάξιμο, ανακάλυψα ότι πρόκειται για το έβδομό τους album (!), προέρχονται από το Arkansas των Η.Π.Α., πρόσφατα επέστρεψαν στη μορφή του one-man project, καθώς και ότι ο κανονικός τους ήχος είναι το black/death. Εδώ όμως ταξιδεύουν μεταξύ post-metal και death/doom, με το black/death εδώ να αποτελεί συνοδευτικό χαρακτήρα.

Η τελευταία περιγραφή ταιριάζει απόλυτα στο πώς ακούγεται ο δίσκος. Οι μελωδίες του post-metal συνδυάζονται με τις πρακτικές του death/doom, κατά βάση όμως σε αργές ταχύτητες και με πολύ λίγα ξεσπάσματα. Το black/death στοιχείο είναι μεν συνοδευτικό αλλά ενισχύει το ψυχρό χαρακτήρα του ήχου. Το αποτέλεσμα είναι ένας συνδυασμός πάγου και μελαγχολίας, φουλ ατμοσφαιρικό και μελωδικό. Το παράδοξο είναι ότι τα guttural φωνητικά ενισχύουν αυτό το συναίσθημα, παρά το αφιλόξενο ύφος τους.

Υπάρχουν βέβαια και κάποια νοσηρά riffs αλλά δεν είναι αρκετά να σπάσουν όλο αυτό το ύφος. Το αποτέλεσμα είναι ικανοποιητικό, όχι εξαιρετικό βέβαια αλλά αρκετά ενδιαφέρον για τους στενούς οπαδούς του είδους. Θα ήθελα όμως να σταθώ λίγο στην παραγωγή/μίξη, μιας και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον αμφιλεγόμενο λόγω της ιδιαιτερότητάς του. Δε θεωρώ τον εαυτό μου αρκετά ικανό και γνώστη για να περιγράψω επακριβώς τον ήχο αλλά νιώθω ότι του λείπει μεγάλο κομμάτι όγκου και τα έγχορδα όργανα ακούγονται αρκετά αναιμικά και αδύναμα. Παραδόξως, αυτό προσθέτει στη συνολική ατμόσφαιρα για κάποιον περίεργο λόγο που δεν καταλαβαίνω.

Αλλά μπορώ να καταλάβω πολύ εύκολα αν κάποιος γκρινιάζει για τον ήχο, γιατί φαίνεται ότι ο άνθρωπος που έκατσε πίσω από την κονσόλα πειραματίστηκε τόσο πολύ που δε μπορώ να βρω εύκολα κάτι παρόμοιο για να το συγκρίνω. Γενικότερα ο δίσκος δεν είναι κακός, έχει τις όμορφες στιγμές του αλλά έχει την πολύ μεγάλη ιδιαιτερότητα στον ήχο του που ίσως απωθήσει αρκετούς ακροατές στο να τον αφομοιώσουν όπως πρέπει. Εγώ θα έλεγα πάντως ότι αξίζει να του δώσετε μια ευκαιρία ακόμα κι έτσι κι ας μην είναι από τους δίσκους που αλλάζουν το σύμπαν. Αν αρέσκεστε στο είδος που κινείται, ακούγεται πολύ ευχάριστα.

6/10
Σταύρος Πισσάνος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X