728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both
20000
110

Οι Winters Dawn είναι μία μπάντα από τα μέρη μας. Πιο συγκεκριμένα κατάγονται από την Κομοτηνή, δημιουργήθηκαν το 1998, ενώ το 2003 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους demo με τίτλο Nitro. Τι έχουμε εδώ; Λοιπόν, το The Winter Is Dawning είναι ένα promo που το 2009 κατάφεραν να κυκλοφορήσουν από την Heart Of Steel Records. Είναι ένας δίσκος κλασικού power/heavy metal, με κάποια thrash στοιχεία. Επίσης, guests σε αυτό το album είναι ο Theodore Ziras, ο Jeff Waters και ο Chris Caffery. Ωραία όλα αυτά, αλλά κάπου εδώ αρχίζει το πρόβλημα… Φαίνεται ότι οι περισσότεροι εστιάζουν στο γεγονός ότι ο δίσκος φιλοξενεί τους παραπάνω μουσικούς, και αποθεώνουν την μπάντα, μοιράζοντας απλόχερα επαίνους και δεκάρια, βασισμένοι απλά σε αυτό και όχι στο βαθύτερο νόημα που βρίσκεται στην μουσική. Όπως και να ‘χει οι παραπάνω, μιας και δεν είναι τυχαία ονόματα, δεν πιστεύω να έπαιξαν για την ‘ψυχή της μάνας τους’! Προσπερνάω λοιπόν αυτές τις συμμετοχές/κράχτες και πάω στο θέμα. Όπως προανέφερα ο ήχος τους είναι βασισμένος στο κλασικό metal, με κάποια πιο thrashy στοιχεία. Για να είμαι ειλικρινής δεν μου άρεσε ιδιαίτερα ο τρόπος που έγινε αυτός ο συνδυασμός και τα thrash σημεία μου θύμισαν αρκετά τον ήχο των Testament. Πέρα από αυτό, έχουμε χιλιοπαιγμένα πράγματα… ωραία σαν αποτέλεσμα μεν, αλλά δεν σε εντυπωσιάζουν, από την στιγμή που σου αφήνουν την αίσθηση ότι αυτό κάπου το έχεις ξανακούσει, μετατρέποντας αυτόματα την τελική εικόνα σε μία μετριότητα. Πιο ενδιαφέρουσα στιγμή του δίσκου είναι το “Where The Shadows Are Free”. Κατά την γνώμη μου είναι σαφώς πιο δυνατό από τα υπόλοιπα κομμάτια και εγώ τουλάχιστον το ξεχώρισα από την πρώτη κιόλας ακρόαση. Γενικά πάντως είναι απλά μία αξιοπρεπής δουλειά, που κατ’ εμέ απέχει κατά πολύ από την τελειότητα. Δεν λέω ότι η μπάντα δεν έχει την δυνατότητα να την προσεγγίσει, αφού παικτικά είναι πολύ καλοί. Χρειάζεται όμως πολύ δουλειά ακόμα και φυσικά περισσότερη έμπνευση! Ας ελπίσουμε στην επόμενη δουλειά τους να μας υπερηφανεύονται πάνω απ’ όλα για την μουσική τους και όχι για τις guest συμμετοχές.

6/10

Βίκυ Αθανασοπούλου

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.