Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||both
20000
60
Wormhole – The Weakest Among Us (Lacerated Enemy)
35%Overall Score
Reader Rating: (2 Votes)
87%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Οι Wormhole είναι μια διεθνής μπάντα με μέλη από τη Βόρεια Αφρική και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ιδρύθηκαν το 2015 και μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει δύο δίσκους, με αυτόν να είναι ο τελευταίος τους. Πρόκειται για ένα project τεχνικού death metal/slam ή σωστότερα, για ακόμα ένα τέτοιο project από αυτά της σειράς.

Ναι, συγγνώμη, αλλά δε μπορώ να περιγράψω κάπως αλλιώς αυτό που ακούω εδώ μέσα, γιατί πολύ απλά μιλάμε για κοινότυπο death/slam της σειράς. Με λίγα λόγια, παραγωγή “όλα στο τέρμα”, θυσία όλα για την πάρτη του όγκου, με αποτέλεσμα να μην πιάνω σε πολλά σημεία τι ακριβώς ακούω και εννοείται, τουλάχιστον ένα breakdown κάθε δεκαπέντε-είκοσι δευτερόλεπτα με φωνητικά που αγγίζουν το όριο του αστείου με το πόσο “μπρούταλ” (γελάω) προσπαθεί να είναι ο Anshuman Goswami και τελικά αποτυγχάνει να ακουστεί το οτιδήποτε μιας και πετάει έννοιες όπως χροιά στα σκουπίδια και καταλήγει να ακούγεται πιο πολύ σαν μια κακή έκδοση του cookie monster παρά σαν ακραίος metal τραγουδιστής.

Εννοείται προφανώς ότι δε ζητάμε η παραγωγή να είναι κρύσταλλο και τα φωνητικά καθαρά, ακραία μουσική είναι και όχι η μελωδία της ευτυχίας. Ταυτόχρονα όμως, είναι μουσική. Που σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάγεται σε κάποια βασικά πράγματα. Καλή η καφρίλα και το ξύλο, αλλά δεν υπάρχουν μόνο αυτά στην ακραία μουσική. Οπότε λοιπόν, όταν ένα σχήμα επιδιώκει αποκλειστικά και μόνο τη βία, κάπου χάνεται η μπάλα και το αποτέλεσμα είναι τραγικά επιτηδευμένο, έως και κακό για να μην πω και σκουπίδι.

Σε τελική ανάλυση, καλύτερα να χαρακτηριστούμε «φλώροι» (πάλι γελάω) ή κάτι παρεμφερές παρά να δίνουμε προσοχή σε επιτηδευμένα «και καλά» βίαια και ακραία σκουπίδια μόνο και μόνο για να δείξουμε πόσο «μη cheesy» μπορούμε να γίνουμε. Εκεί όμως που υπάρχει η πραγματική τυρίλα, είναι σε κάτι κυκλοφορίες σαν αυτή. Έχω ακούσει και χειρότερα, αλλά κι αυτό πραγματικά μέγιστο αίσχος.

3,5/10
Θοδωρής Κατσικονούρης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X