Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Εξαίσιο Τεχνικό Death Metal εντελώς από το πουθενά (Βοσνία βασικά) που είναι τέρμα αντιγραφή Death εποχές “Human” και μετά με απόλυτη αναφορά στο “Sound of Perseverance” αλλά και Control Denied στίγματα. Βέβαια το όλο ύφος έχει ένα πιο Γερμανικό Power-Thrash άγγιγμα στο στυλ των Paradox ενώ δε λείπουν και σημειακές αναφορές σε Cynic και Pestilence. Αλλά και πάλι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι οι DEATH. Σα μια λιγότερη γεμάτη ηχητικά έκδοση τους και με τραγουδιστή κλώνο Schuldiner σε digitized έκδοση. Κυριολεκτικά φάση που άμα σου λέγε ο άλλος ότι ακούς “Sound of Perseverance ΙΙ, κουλαμάρα mode on” μόνο καταφατικά θα μπορούσες να γνέψεις. Τρομερές κιθάρες που δεν ξέρεις τι είναι αυτό που σε πωρώνει πρώτο… Η τρομαχτική riffολογία ή οι μοναδικές μελωδίες που εναλλάσσονται σε solo και leads; Απεριόριστη έμπνευση συνθετικά από όλους τους μουσικούς που δείχνει ότι η όλη φάση δεν είναι απλά μια ξερή στείρα, κατ’ εικόνα των Θεών, απομίμηση. (Και μόνο που διανοούμαι την παρακάτω σύγκριση με το ατόφιο δεκάρι νοιώθω ρίγος…) Συγκριτικά λοιπόν με το κύκνειο άσμα των Death εδώ αυτό που λείπει κυρίως είναι η ανωμαλία που ούτε στα μισά δε βγάζουν οι After Oblivion, φυσικά η ωριμότητα που είχαν φτάσει να έχουν οι Schuldiner και σία να γράφουν μόνο ύμνους. Επίσης τεχνικά υπάρχουν αβυσσαλέες διαφορές ΑΛΛΑ δε παύει να είναι από τους καλύτερους κλώνους Death εκεί έξω. Και μη ξεχνάμε ότι αυτό ουσιαστικά αποτελεί το ντεμπούτο της μπάντας, παρόλο που υπάρχει ήδη από το 1999 και έπιασε ξανά το ρυθμό της το 2007. ΚΑΙ ΤΙ ΝΤΕΜΠΟΥΤΟ! Ο δίσκος αρχίζει με τα πιο δυναμικά κομμάτια και αρχίζει και ξεδιπλώνει το μεγαλείο του κρατώντας τα πιο εγκεφαλικά και τα ‘εγκεφαλικά’ για το τελείωμα. Αγαπημένα κομμάτια εδώ μέσα, αν και δύσκολη επιλογή καθώς ο πήχης του μέσου όρου είναι στα ύψη, το “For The Rebels” και το “Hatred Profound”. Μοναδικό παράπονο… Γιατί να κρατάει τόσο λίγο ο δίσκος με κάθε κομμάτι να είναι κάτω των τριών λεπτών; Όπως και να έχει ο δίσκος κυλάει τόσο εύκολα και όμορφα που είχε μείνει για καιρό σε μόνιμο repeat και αρκετά κομμάτια σου μένουν με τη πρώτη-δεύτερη ακρόαση! Προτείνεται με κλειστά μάτια!

9/10

Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.