Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothRussian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Dark Tranquillity – Moment (Century Media)
ΝΙΚΟΣ ΣΙΓΛΙΔΗΣ90%
ΤΖΟΥΛΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΗ85%
88%Overall Score
amadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

[Option A]

Έχουν περάσει μόλις τέσσερα χρόνια από τότε που το Atoma κυκλοφορούσε στα ράφια των δισκοπωλείων, κάνοντας με να πάθω μεγάλη πλάκα τότε, ακούγοντας το album ξανά και ξανά. Μετά από καιρό ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία η αποχώρηση του επί είκοσι εννέα χρόνια πιστού στρατιώτη και ιδρυτική, Niklas Sundin. Πριν δε από το Atoma, παρελθόν από την μπάντα είχε υπάρχει ο έτερος κιθαρίστας/ιδρυτικό μέλος, Martin Henriksson. Το βασικότερο ερώτημα που είχε γεννηθεί τότε ήταν «και τώρα τι;». Οι απαντήσεις όμως έρχονται μέσα από την νέα δουλειά του σχήματος, Moment, που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες.

Τα ιδρυτικά μέλη Anders Jivarp (τύμπανα), Mikael Stanne (φωνητικά) και Martin Brändström (πλήκτρα) παρέα με τον «παλιό», πλέον, Anders Iwers (μπάσο) καλωσορίζουν στην παρέα τους δύο φανταστικούς παίχτες, τους Christopher Amott (Armageddon, ex-Arch Enemy) και Johan Reinholdz (Nonexist, Andromeda), οι οποίοι με το παίξιμό τους δείχνουν λες και ήταν στην μπάντα χρόνια. Αυτό όμως που τους χαρακτηρίζει με απόλυτη εντιμότητα είναι πως υπερασπίζονται τον εδώ και πολλά χρόνια άτυπο τίτλο των βασιλιάδων του μελωδικού death metal ήχου.

Μουσικά τώρα, το Momentπρόκειται να εκπλήξει σε μεγάλο βαθμό τους οπαδούς του σχήματος, καθότι για εμένα έχουμε να κάνουμε με το «παιδί» που γέννησαν τα “Projector” (1999), “Haven” (2000) και “Damage Done” (2002) στο μεγαλύτερο βαθμό, έχοντας όμως τον «ώριμο» θα έλεγα ήχο που συναντούμε κυρίως στον προκάτοχο Atoma και ίσως και στο Construct. Σε καμία περίπτωση από την άλλη δεν θα σας φέρει στο μυαλό που κατάφερε να διχάσει τους οπαδούς του σχήματος και δεν είναι άλλο από το We Are The Void (2010).

Αυτό που πρόκειται να ακούσετε φίλοι μου είναι ένα εξαιρετικό δίσκο, τόσο νοσταλγικό, γεμάτο μελωδίες που σε ταξιδεύουν στο παρελθόν του σχήματος, φα-ντα-στι-κά καθαρά φωνητικά από τον Mikael Stanne, τα οποία είναι τόσο ταιριαστά που δεν μπορείς να σκεφτείς πως θα ηχούσαν τα κομμάτια δίχως αυτά. Τεράστια συμβολή έπαιξε για ακόμα μία φορά ο Martin Brändström, ο οποίος έχει ντύσει με τέτοιες ατμόσφαιρες τα κομμάτια που σε κάνει να «χάνεσαι». Επίσης, μπορεί να παραξενέψει πολλούς η κιθαριστική δουλειά του διδύμου των Amott/Reinholdz, οι οποίοι άλλοτε μπορεί να ακουστούν αρκετά τεχνικοί και άλλοτε τόσο μελωδικοί. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα ακούσετε shredding solos αλλά, όπως και να το κάνουμε, σε αυτό το θέμα οι Σουηδοί έχουν ανέβει δυο επίπεδα πιο πάνω.

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, θα ολοκληρώσω την παρουσίαση μου στο δίσκο λέγοντας πως όταν με το καλό περάσει η δύσκολη αυτή περίοδος με τα του Covid-19 θα ήθελα πάρα πολύ να τους δω στην Αθήνα να παίζουν μαζί με τις κλασσικές στιγμές τους τα Eyes Of The World, Standstill(το δικό μου αγαπημένο και hit του δίσκου), Transcient, Identical To Noneκαι το επίσης ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ The Dark Unbroken. Κάντε στον εαυτό σας την χάρη και εντάξτε το στην δισκοθήκη σας. Εκεί είναι η θέση που του αρμόζει.

9/10
Νίκος Σιγλίδης
nicklasinferno@gmail.com

[Option B]

Το 2020, εκτός από όλα τα δεινά που μας έφερε στο κεφάλι, σήμανε και την επιστροφή μερικών τεράστιων ονομάτων του χώρου με πολύ δυνατούς δίσκους. Ένα από αυτά είναι και οι Dark Tranquillity, για τους οποίους επιπλέον συστάσεις είναι κάτι παραπάνω από περιττές. Με το δωδέκατο δίσκο τους, Moment, οι Σουηδοί επιτυγχάνουν να παντρέψουν τα καλύτερα στοιχεία των περιόδων του παρελθόντος τους, δίνοντας όντως την εντύπωση πως δεν έχει περάσει πάρα μονάχα μια στιγμή από τότε.

Το οικείο Dark Tranquillity συναίσθημα είναι πανταχού παρόν, με την ιδιαίτερη μελαγχολία που δημιουργεί ο ήχος αυτής της μπάντας αυτή τη φορά να μπλέκεται με έναν πιο ανεβαστικό αέρα. Αυτό οφείλεται κυρίως στην κιθαριστική δουλειά του δίσκου η οποία χτίζει την μία μελωδία μετά την άλλη και προσφέρει πρωτίστως πανέμορφα solos. Δημιουργείται ένα πλεόνασμα μελωδικότητας, το οποίο από μόνο του είναι αρκετό για να καταστήσει το Moment έναν απολαυστικό δίσκο και, τέλος, συνοδεύεται από εκτεταμένη χρήση καθαρών φωνητικών.

Εάν κάποιος αναρωτιόταν πώς θα ακουγόταν το Projector και το Haven εάν είχε ηχογραφηθεί από τους Dark Tranquillity των τελευταίων ετών, το Moment είναι εδώ για να δώσει απάντηση. Το Moment είναι η εξέλιξη του συνδυασμού αυτών των δύο ήχων, με ένα έντονο Atoma άρωμα να δίνει το στίγμα του και να υπενθυμίζει συνεχώς ότι αυτός ο δίσκος κοιτάει μπροστά και δεν είναι ένα απλό πισωγύρισμα. Προσωπικά δεν είχα ξετρελαθεί από το Atoma, ωστόσο θεωρώ αυτόν τον νέο δίσκο ως μια πιο βελτιωμένη εκδοχή του.

Μέχρι και το εξώφυλλο του δίσκου με τα ζεστά του χρώματα είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που γενικά συνηθίζουν οι Dark Tranquillity. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Moment είναι ο καλύτερος δίσκος τους εδώ και μερικά χρόνια, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ ότι το συγκεκριμένο album μπορεί να σημάνει την έναρξη μιας ακόμη νέας εποχής.

Οι απανταχού οπαδοί των Dark Tranquillity αυτή τη φορά χρειάστηκε να περιμένουν λίγο περισσότερο για τον δωδέκατο ολοκληρωμένο δίσκο της μπάντας. Το αποτέλεσμα, όμως, σίγουρα θα τους αποζημιώσει.

8,5/10
Τζούλια Τσαγκάρη
jtsagari@yahoo.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X