amadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
60
Dee Calhoun – Godless (Argonauta)
45%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||both
20000
110

Ο Dee Calhoun, ο τραγουδιστής των Iron Man και Spiral Grave, αποφάσισε να εγκαταλείψει για λίγο τα «ομαδικά παιχνίδια» με τις μπάντες του και έτσι έχουμε το τρίτο του full-length solo album. Σε αυτό συμμετείχαν ο γιος του, Robert, στα κρουστά και στα δεύτερα φωνητικά ενώ ο Louis Strachan, μέλος και στα δύο συγκροτήματα του Dee, στο μπάσο. Προφανώς και ο Dee έχει αναλάβει κιθάρες και φωνητικά.

Πρόκειται λοιπόν για έναν ακουστικό δίσκο ο οποίος αποτελείται από δεκατρία κομμάτια. Η συνολική του διάρκεια είναι μία ώρα ακριβώς. Μια ώρα συνεχόμενη από dark folk ήταν αυτό ακριβώς που χρειαζόμουν. Τουλάχιστον έτσι πίστευα μέχρι την στιγμή που τα παρατράγουδα ξεκίνησαν από νωρίς. Είτε θα έπρεπε να είναι πολύ λιγότερα τα κομμάτια ή που θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες ιδέες. Όταν λέω όμως λιγότερα δεν εννοώ κάπου στα εφτά με δέκα, αν ήταν ΕΡ θα είχε περισσότερη αξία.

Ένα πανομοιότυπο σχεδόν άκουσμα σε όλα. Η πλειοψηφία των εισαγωγών αλλά και των υπόλοιπων μερών είναι ολόιδια. Κάθε φορά νόμιζα ότι έβαζα σε επανάληψη το τραγούδι που άκουγα προηγουμένως. Σαράντα χρόνια πείρας κουβαλάει ο Dee στην πλάτη του, περίμενα κάτι πολύ καλύτερο από αυτό.

Είναι από τις λίγες φορές που δεν ξέρω τι να γράψω για έναν δίσκο. Με έχει αφήσει με τόσα ανάμεικτα συναισθήματα που δυσκολεύομαι αρκετά να τα βάλω όλα σε μια σειρά. Τέλος πάντων. Τα φωνητικά είναι πολύ καλά όμως η μελωδία τα ρίχνει τόσο πολύ. Δεν μπορώ να βρω κάτι που να αξίζει περισσότερο εδώ. Δεν μπορώ να πω ότι είναι από τους καλύτερους δίσκους που έχω ακούσει ούτε όμως από τους χειρότερους.

Πρέπει να τον εντάξω αναγκαστικά σε μια κατηγορία οπότε θα συμβιβαστώ με το «μέτριο προς όχι ιδιαίτερα καλό». Εσείς αγαπητοί μου αναγνώστες ελπίζω να μπορέσετε να βγάλετε άκρη. Εγώ η ταπεινή συντάκτρια νομίζω θα αφήσω αυτό το album κάπου ξεχασμένο σε αρχεία του υπολογιστή μου.

4,5/10
Χριστίνα Γιαννούλη
giannouli.[email protected]gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X