Neal Schon – So U (Frontiers)
40%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Εάν δεν κάνω λάθος το “So U” πρέπει να είναι ο όγδοος προσωπικός δίσκος του μεγάλου συνθέτη, κιθαρίστα και κάποιες φορές τραγουδιστή που ακούει στο όνομα Neal Schon. Για όσους πιθανόν δεν γνωρίζουν τι εστί Neal Schon να αναφέρω επιγραμματικά: ιδρυτής, κιθαρίστας και κύριος συνθέτης μιας από τις μεγαλύτερες AOR μπάντες στον πλανήτη των Journey, μέλος των Santana, Bad English, Hardline, συνεργασίες με Paul Rodgers, Sammy Hagar, Michael Bolton, Joe Coccker, Jan Hammer και άπειρους άλλους. Παίρνοντας στα χέρια μου το δελτίο της κυκλοφορίας του “So U” ενθουσιάστηκα βλέποντας ότι εκτός του Neal στο συγκεκριμένο δίσκο συμμετέχουν ο Deen Castronovo (Journey) στα drums και ο Marco Mendoza (Black Star Riders) στο μπάσο και οι τρεις τους προσυπογράφουν τις συνθέσεις και μοιράζονται τα φωνητικά. Επίσης η αναγραφή “jazz and blues-inspired” με προδιάθεσε ότι θα ακούσω όμορφα πράγματα! Φευ! Άνθρακες ο θησαυρός, μιας και η έμπνευση απουσιάζει εντελώς από αυτόν τον δίσκο. Στα εννέα τραγούδια που αποτελούν τον δίσκο έχουμε το bluesy “Take A Ride” που απλά περνά χωρίς να αφήνει τίποτα, το εννιάλεπτο “So U” που ο υποτονικός ρυθμός του και τα φωνητικά του με κοίμισαν, το απλά συμπαθητικό instrumental “Exotica” με jazzy ρυθμό σε στυλ Santana, τα “What You Want”, “On My Way” και “Shelter” που ακούγονται ως περισσεύματα δίσκων των HSAS και του Sammy Hagar, τις Journey στιγμές του δίσκου με τα “Love Finds A Way” (τυπική μπαλάντα) και “Serenity” (τυπικό Journey Aor) και τέλος ένα ακόμη jazzy instrumental το “Big Ocean” που όσο και να το άκουσα εικόνες του ωκεανού δεν σχηματίστηκαν στο μυαλό μου, μάλλον προς κρεβάτι μεριά έγερνε το πράγμα. Πολύ κακός δίσκος με ενδιαφέρον ίσως μόνο για κάποιους κιθαρίστες. Από σεβασμό μόνο και μόνο στο όνομα και τη μουσική κληρονομιά του Neal Schon…

4/10

Πάνος Πρέντζας

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.