Greekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 468×60 - 468|60|Psychotic Waltz 2023 – 468×60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Existance - Existance [Re-Issue] (High Roller)
75%Overall Score
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Πολύ καλό το heavy metal ντεμπούτο που κυκλοφόρησε το 2011 (και επανακυκλοφόρησε το 2012) από τους Γάλλους που ακούγονται σαν Iron Maiden της περιόδου ’80’84 με λίγο Bitches Sin και λίγο Angelwitch, όμως παιγμένα στο πιο χαλαρό ύφος που είχε το NWOBHM εποχές ’79’80. Όταν λέω χαλαρό δεν εννοώ φάση hard rock τρίτης διαλογής όπως ήταν η κακή πλευρά του βρετανικού ήχου τότε, εννοώ ότι είναι λίγο πιο «ήρεμο» το τελικό ακουστικό αποτέλεσμα. Όπου όμως αρχίζουν και παίρνουν τα όργανα το λόγο, η άνοδος είναι κατακόρυφη καθώς οι κιθάρες παίρνουν φωτιά με πολύ ωραία σολίδια και ακατέβατες lead-άρες που δεν έχουν τελειωμό.

Τι έχουμε λοιπόν εδώ; Πολύ ωραίες συνθέσεις και καλοδουλεμένες, με έξυπνες μελωδικές κορυφώσεις στις κιθάρες αλλά και όμορφα ιντερλούδια/εισαγωγές σε ένα-δύο κομμάτια του στυλ «σκάμε-όλοι-τώρα-παίζει-το-μπάσο» όπως δίδαξαν οι Iron Maiden. Τα σολίδια είναι το κάτι άλλο όχι λόγο τεχνικής, η οποία σε κάποια σημεία δείχνει ότι και φυσικά υφίσταται, αλλά κυρίως λόγω του ότι κρατάνε πολύ και πραγματικά το καθένα ξετυλίγει και μια δικιά του ιστορία. Και η ρυθμική ομάδα πολύ δεμένη! Και η φωνή αρκετά καλή αν και τελείως επίπεδη. Τι λείπει όμως θεαματικά από αυτή την κυκλοφορία για να κάνει την υπέρβαση; Τι είναι αυτό που τελικά τα κάνει όλα να ακούγονται λίγο ανάλατα;

Δυστυχώς αυτή η αίσθηση που βγάζει παραέξω ο δίσκος είναι ότι λείπει τελείως η όρεξη από την μπάντα όταν παίζει. Τώρα το αν λείπει όντως ή όλα ακούγονται «κάπως» λόγω ηχογράφησης δεν μπορώ να το γνωρίζω. Αυτό που όμως ξέρω στα σίγουρα είναι ότι εδώ μέσα υπάρχουν κομμάτια που δείχνουν πως η μπάντα έχει τα φόντα για πολύ ψηλότερα πράγματα. Αρκεί κανείς να ακούσει τα πιο μελωδικά “Diary Οf Eternity”, “Kill Μe Madness” αλλά και τα πιο βαρβάτα “Dark Day” και “Waverly Hills” για να το καταλάβει. Προτείνεται ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του είδους τελικώς σαν ένας καλός, πολύ προσεγμένος δίσκος, με ωραίες κιθάρες.

7,5/10
Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X