AlbumsΚριτικές

Gary Moore – How Blue Can You Get (Provogue)

Πάνε δέκα ολόκληρα χρόνια που μας άφησε, παρόλα αυτά δεν σταματά να μας εντυπωσιάζει ακόμα με το πόσο μοναδικός κιθαρίστας και μουσικός ήταν. Δέκα χρόνια μετά λοιπόν έρχονται στο φως τέσσερα νέα κομμάτια του καθώς και τέσσερις διασκευές.

Πρώτος τιμώμενος ο Freddie King και το Im Tore Downτο οποίο πήρε μια γερή δόση από το χαρακτηριστικό στυλ και παίξιμο του Gary Moore ο οποίος δε, συνήθιζε να το τιμά στις ζωντανές του εμφανίσεις αρκετά συχνά. Επόμενο στην σειρά, μία instrumental έκδοση του Stepping Outτου μοναδικού Memphis Slim, καμβάς για τον Gary για να γεμίσει με solos. Ιδιαίτερα ευχάριστο κομμάτι.

Ακολουθεί το «διαμαντάκι» της κυκλοφορίας, το In My Dreamsμε τις έντονες αναφορές στο Still Got The Blues”. Πάρα πολύ όμορφο και ευαίσθητο κομμάτι, με εξαιρετικές ερμηνείες τόσο φωνητικά όσο και κιθαριστικά. Θα μπορούσε να αποτελεί αυτόματα κλασικό κομμάτι αν κυκλοφορούσε νωρίτερα μέσα στην καριέρα του. Επτά λεπτά απόλυτης απόλαυσης αποτελεί το κομμάτι που ακολουθεί, καθώς ο οποιοσδήποτε συνδυασμός του Gary Moore με τον βασιλιά B.B. King από μόνος του αποτελεί ευλογία. Ο λόγος για το ομότιτλο How Blue Can You Get.

Δεύτερο καινούριο κομμάτι το Looking At Your Pictureτο οποίο σε γενικές γραμμές διακατέχεται από ένα ιδιαίτερο ηχόχρωμα και που για κάποιο λόγο νομίζω πως ο Billy Gibbons θα του ταίριαζε γάντι πίσω από το μικρόφωνο. Λίγο άχαρο το κλείσιμό του, κάπως πρόχειρο αλλά ενδιαφέρον κομμάτι σαν σύνολο. Όταν είσαι μάγκας διασκευάζεις και τον εαυτό σου, κάτι που έκανε ο Gary στο Love Can Make A Fool Of Youτο οποίο είχε αρχικά κυκλοφορήσει σαν bonus κομμάτι στο Corridors Of Powerτου 1982. Πολύ ταιριαστή η blues αισθητική στο κομμάτι, του οποίου η αρχική έκδοση είχε αρκετά πιο pop ύφος.

Τελευταία διασκευή του άλμπουμ το Somebody Wrongτου Elmore James, το οποίο δεν υπάρχει περίπτωση να μην σε κουνήσει από την καρέκλα σου. Σεμιναριακός ο Gary και σε αυτό το κομμάτι. Κλείσιμο με το Living With The Blues”, την τελευταία αυθεντική σύνθεση του δίσκου. Ιδιαίτερα μελαγχολικό και χορταστικό από ερμηνείες, κλείνει το άλμπουμ με τον σωστότερο τρόπο.

Σε γενικές γραμμές δεν μιλάμε για μία κακή κυκλοφορία. Και μόνο το προνόμιο του να μπορείς να ακούς τον Gary Moore να παίζει και να τραγουδάει ακόμα μια φορά είναι από μόνο του κάτι θετικό. Και ο άνθρωπος πραγματικά έχει τρομερές ερμηνείες και παίξιμο σε όλα τα κομμάτια.  Βέβαια, υπάρχει μια αίσθηση προχειρότητας στην όλη παραγωγή, υποθέτω πως μιλάμε για δοκιμαστικές ηχογραφήσεις και jamming sessions.

Δεν ξέρω πως να βαθμολογήσω έναν τέτοιο δίσκο και με ποιο κριτήριο. Και μόνο το να γράφω το όνομα του Gary Moore αισθάνομαι μικρός, πόσο μάλλον να κάνω «κριτική». Το How Blue Can You Getνομίζω απευθύνεται καθαρά σε απόλυτους συλλέκτες της δουλειάς του και κατά την γνώμη μου αρκετά πιο «επιχειρηματική» κίνηση παρά οτιδήποτε άλλο. Αλλά και μόνο το να τον ακούς να κουρδίζει αυτόν τον άνθρωπο, αποτελεί δώρο στην ανθρωπότητα. Συνεπώς, το αφήνω πάνω σας.

8/10
Κωνσταντίνος Μάρης
c[email protected]

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothTatto Clinic Athens 728×90 - 728|90|Tatto Clinic Athens 728×90||https://www.facebook.com/tattooclinicathens|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothDeafHeaven 728×90 - 728|90|DeafHeaven 728×90|||both
20000
110

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X