Getaway Van – Getaway Van (Self Financed)
65%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||both728x90_Suicidal Angels - 728|91|728x90_Suicidal Angels|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Ποιος δεν θα ήθελε να έχει το δικό του Van διακοπών; Να πετάς μέσα σκηνές, στρώματα και ό,τι άλλο απαραίτητο για camping και έφυγες για την αγαπημένη σου παραλία. Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που μου ήρθε βλέποντας το εξώφυλλο του ντεμπούτου δίσκου των Gateway Van. Το ίδιο επιβεβαιώθηκε και με την ακρόαση του.

Με ύφος καθαρά stoner rock, σε βάζουν σε καλοκαιρινή διάθεση ακόμα και αν είσαι κολλημένος στην κίνηση της Αθήνας και πας στη δουλειά σου. Η μπάντα απ’ το Vancouver κυκλοφόρησε μέσα στο 2018 δύο EP και μας παρουσιάζει εδώ την πρώτη ολοκληρωμένη της δουλειά. Τα κομμάτια κυμαίνονται από μελωδικά έως πιο στακάτα και άμεσα όπως το εναρκτήριο Branches που είναι η αλήθεια ότι μάλλον είναι το πιο αδιάφορο του δίσκου. Τα φωνητικά αν και με απογοήτευσαν αρχικά αφού προσπαθούν σε σημεία να αντιγράψουν John Garcia και σε άλλα Orange Goblin, το ξεπέρασα γρήγορα μιας και στα CominBack και Follow Me που ακολούθησαν έπιασα τον εαυτό μου να προσπαθεί να τραγουδήσει τα πιασάρικα ρεφρέν τους. Τα λεπτά περνούν ευχάριστα με τα You Make Everything και So Long να ξεχωρίζουν. Αρκετή εντύπωση μου έκαναν οι στοίχοι του Ugh που αν και ο τίτλος σου δημιουργεί μια πιο fun διάθεση, αναφέρεται έντονα στην ανίατη ασθένεια του καρκίνου. Στα θετικά, η πολύ καθαρή παραγωγή και τα κιθαριστικά σόλο που ταιριάζουν γάντι με την όλη ατμόσφαιρα του δίσκου.

Δεν ξέρω αν θα ξανάκουγα τον συγκεκριμένο δίσκο μιας και δεν με τράβηξε κάτι όσο άλλες stoner μπάντες. Θα ήθελα στο μέλλον να ξανακούσω κάτι δικό τους με περισσότερο δουλεμένα και “δικά” τους φωνητικά μιας και η υπόλοιπη μουσική έχει καλές προοπτικές. Σίγουρα όμως θα τους έβλεπα ευχάριστα σαν support σε κάποιο καλοκαιρινό φεστιβάλ. Οι πολύ ψαγμένοι fan του είδους σίγουρα θα εκτιμήσουν την προσπάθεια αλλά για τους υπόλοιπους μάλλον θα είναι απλά ένας ακόμα δίσκος της “μόδας” stoner.

6.5/10
Νίκος Δρακόπουλος
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.