Self-financedΚριτικές

Korseld – Jordevandring MMXXII (Self-Financed)

haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothPsychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||both
20000
110

Για ακόμη μια φορά θα γνωρίσουμε ένα συγκρότημα, για το οποίο δεν έχουμε πολλές πληροφορίες σχετικά με την ιστορία του, παρόλο που φέτος έκλεισε έντεκα χρόνια ύπαρξης. Το όνομά αυτού Korseld και μας έρχεται από την Uppsala της Σουηδίας. Οι Korseld αποτελούνται από δύο μουσικούς, τον Daniel Reese και τον Daniel Tjernberg, οι οποίοι είναι μαζί και στους Dark Legacy, αλλά και στους Shrouded in Darkness.

Ο μόνος ολοκληρωμένος δίσκος που έχουν κυκλοφορήσει είναι το Jordevandring” του 2014 και είναι αυτός που αποφάσισαν να επανακυκλοφορήσουν φέτος, με τα κομμάτια να έχουν υποστεί remastering, ενώ οι κιθάρες και κάποια φωνητικά έχουν ηχογραφηθεί ξανά.

Μην έχοντας ακούσει τον αρχικό δίσκο, δεν θα μπορέσω να κάνω σύγκριση, οπότε θα μιλήσω για την επανακυκλοφορία. Η μουσική των Σουηδών ανήκει στο φάσμα του death-doom metal και κινείται στα χνάρια συγκροτημάτων, όπως οι Theatre of Tragedy και οι My Dying Bride. Και φυσικά, όπως συμβαίνει σε κυκλοφορίες του είδους, υπάρχει άφθονο το στοιχείο της ατμόσφαιρας και της μελωδίας, που παρατηρείται κυρίως στις πιο αργές και μεσαίες ταχύτητες.

Βέβαια, οι Σουηδοί το πάνε ένα βήμα παραπέρα και βυθίζονται σε μελωδικά περάσματα και συνθέσεις, ακόμη και όταν η μουσική δεν έχει ούτε death ούτε doom στοιχεία. Αυτό συμβαίνει και σε ατμοσφαιρικά κοψίματα, όπου η μουσική είναι πιο μινιμαλιστική με μελωδίες από πιάνο και βιολί, αλλά και στο κομμάτι Gryningstid”, το οποίο είναι μια πολύ όμορφη μελωδική και ορχηστρική σύνθεση, σε τόνους κλασσικής μουσικής, όπου αντί για πιάνο ακούγεται ο προγονός του, το τσέμπαλο.

Από ‘κει και πέρα, η μουσική των Σουηδών ακολουθεί την προβλεπόμενη οδό, που σημαίνει ότι μία κατεβαίνουν οι ρυθμοί σε doom επίπεδα, με ωραίες μελωδίες που προέρχονται από πλήκτρα ή κιθάρα ή βιολί, μία ανεβαίνουν οι τόνοι και η μουσική γίνεται πιο έντονη, με βαριά riffs και δυνατά τύμπανα, και μία αναμειγνύονται οι αργές μελωδίες με την ένταση του death, σε αυτό το όμορφο αποτέλεσμα που χαρακτηρίζει το συγκεκριμένο είδος.

Και είναι σε εκείνες τις στιγμές, που ναι μεν οι ρυθμοί είναι αργοί, αλλά υπάρχει αρκετά περισσότερη ένταση, που η μουσική αποκτάει εκείνη την υπέροχη λυρικότητα και τη στεναχώρια στις μουσικές και φωνητικές μελωδίες. Από την άλλη, υπάρχουν και κάποια γρήγορα ξεσπάσματα, προς τέρψη των λάτρεων της ταχύτητας, με τα κλασσικά blast beats και τις γρήγορες και βαριές κιθάρες του death.

Δεν ξέρω κατά πόσο αξίζει αυτή η κυκλοφορία για τους οπαδούς της μπάντας, δεδομένου ότι δεν έχουν κυκλοφορήσει άλλο ολοκληρωμένο δίσκο, οπότε είναι σαν να πρέπει να αγοράσεις το μοναδικό δίσκο δύο φορές. Αν όμως κάποιος είναι λάτρης του doom / death και των μελωδιών που υπάρχουν σε αυτές τις κυκλοφορίες, τότε θα πρέπει να ρίξει μια αυτιά, καθώς οι Σουηδοί έχουν δημιουργήσει μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα και οι συνθέσεις τους είναι ένα πολύ καλό δείγμα του συγκεκριμένου είδους.

7/10
Μίνως Ντοκόπουλος
[email protected]

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X