Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothChania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Έχοντας ακούσει την τελευταία δισκογραφική δουλειά του πολυτάλαντου και πάντα πολυάσχολου Ron “Bumblefoot” Thal, περιμένω ανυπόμονα να μιλήσουμε μέσω skype για την κυκλοφορία του “Little Brother Is Watching”, το καινούργιο του project τους Art Of Anarchy και την επίσκεψη του στην Κέρκυρα αυτό το καλοκαίρι. Ένας πολύ ευχάριστος άνθρωπος, ο οποίος έχει και την τύχη να είναι πλέον ο lead Κιθαρίστας των Guns ‘N’ Roses, για τους οποίους όμως δεν μιλήσαμε καθόλου μετά από την πολύ ευγενική παράκληση του, την οποία δεν θα μπορούσα παρά να σεβαστώ.

Γεια σου Ron. Καλό απόγευμα πως είσαι;

Ron: Καλό απόγευμα φίλε μου. Μια χαρά πώς είσαι εσύ;

Όλα καλά. Πώς είναι ο καιρός εκεί με όλο το χιόνι και την κακοκαιρία που βλέπαμε στις ειδήσεις;

Ron: Είναι πολύ καλός ο καιρός, έχουμε ζέστη πλέον και όλο το χιόνι λιώνει επιτέλους. Ήταν κάπως άσχημα.

Ακόμα μιξάρεις; (σ.σ. είναι ακόμη στον υπολογιστή του μιξάροντας ένα solo για τον επερχόμενο DMC GENERATION KILL δίσκο)

Ron: Ναι, συγνώμη έπρεπε να είχα τελειώσει τώρα. (Συνεχίζει με κάποια ακαταλαβίστικα πράγματα που αφορούν ηχοληψία και ήχο κάνοντας δουλειά) αλλά θα σου βάλω να ακούσεις κάτι.

Ακούγεται δυνατό Ron.

Ron: Ναι ναι. Θα είναι.

Κάνεις παραγωγή στο δίσκο;

Ron: Ναι. Αλλά πρέπει να ξεκουράσω τα αυτιά μου οπότε ας κουβεντιάσουμε!!!

Οκ Ron. Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο. Αν δεν κάνω λάθος ταξίδεψες πολύ τον τελευταίο καιρό κάνοντας workshops, συναυλίες; Πώς ήταν όλη η εμπειρία;

Ron: Ναι για πάρα πολύ. Και το λατρεύω. Μου αρέσει να έχω ποικιλία στο τι κάνω και να μην βαριέμαι. Αν κάνεις μόνο συναυλίες νιώθεις σαν robot και μηχανικά ενώ αν το “σπας” κάνοντας κάτι σαν μουσική για παιδιά, μετά workshops και μετά μια συναυλία και όλα αυτά τα διάφορα πράγματα  σε κρατάνε φρέσκο και δεν βαριέσαι ποτέ. Είναι πολύ σημαντικό γιατί θέλεις να νιώσεις ζωντανός μέσα σου.

Οπότε δίνεις ενέργεια και παίρνεις ενέργεια πίσω.

Ron: Φυσικά.

Οπότε δεν κουράζεσαι τόσο πολύ με τα ταξίδια;

Ron: Ω Θεέ μου, ναι κουράζομαι. Την πρώτη μέρα ήμουν 34 συνεχόμενες ώρες χωρίς ύπνο.

Οκ, πες μου λοιπόν για τον καινούργιο σου δίσκο, το “Little Brother Is Watching”, για τον οποίο πρέπει να σε συγχαρώ αφού μου τίναξε τα μυαλά στον αέρα. Δεν έχει πολύ καιρό που κυκλοφόρησε αν δεν κάνω λάθος, ποια είναι η αποδοχή που έχεις μέχρι στιγμής;

Ron: Σε ευχαριστώ πολύ. Ναι κυκλοφόρησε στις 24 Φεβρουαρίου. Η αποδοχή είναι πολύ καλή και ο κόσμος το παίρνει σαν να είναι καραμέλα. Απλά προσπαθώ να δείξω στο κόσμο ότι υπάρχει και να το ακούσει και αν τους αρέσει να μπουν στην οικογένεια και όταν βγούμε για περιοδεία, να δούμε ο ένας τα πρόσωπα του άλλου και να περάσουμε καλά.

Αν δεν κάνω λάθος είναι σχεδόν 7 χρόνια από την κυκλοφορία του τελευταίου σου δίσκου “Abnormal”. Γιατί υπήρξε αυτή η καθυστέρηση;

Ron: Λόγω των περιοδειών. Ξέρεις, όταν είμαι σε περιοδεία δεν μπορώ να γράψω και να ηχογραφήσω μουσική την ίδια στιγμή γιατί όταν γράφω θέλω να είμαι απερίσπαστος. Είμαι σπίτι μου, μέσα στην ψυχή μου, έχω συνδέσει μυαλό, καρδιά, χέρια και κάθομαι στον υπολογιστή μου. Είμαι πολύ συγκεντρωμένος. Αλλά όταν είμαι σε περιοδεία κάνω πράγματα μόνο για τους υπόλοιπους, είναι στο στυλ: πρέπει να κάνω αυτό, πρέπει να κάνω το άλλο, οπότε δεν υπάρχει τρόπος να τα συνδυάσω και τα δύο. Αλλά το τελευταίο χρονικό διάστημα πίεσα τον εαυτό μου να το κάνει αυτό, οπότε κρυβόμουν στο διάδρομο ή στο κλιμακοστάσιο του ξενοδοχείου και απλά έγραφα. Ήταν πολύ δύσκολο, πάρα πολύ δύσκολο να γράψω σε αυτό το περιβάλλον, γιατί πρέπει να αλλάξεις ταχύτητα. Στην ουσία, δεν αλλάζεις ταχύτητα, απλά πρέπει να κάνεις και τα δύο πράγματα την ίδια στιγμή, γιατί είσαι εκεί για όλους τους υπόλοιπους -και θέλεις να είσαι εκεί για όλους τους υπόλοιπους, για αυτό το λόγο είσαι εκεί, σε περιοδεία. Και μετά θέλεις να είσαι εσωστρεφής και να συγκεντρωθείς. Τα δύο αυτά συγκρούονται, δεν πάνε μαζί. Ο καλύτερος τρόπος  να το περιγράψεις είναι ότι είναι ταραχώδες (σ.σ. εκείνη τη στιγμή αρχίζει να κουνάει την κάμερα προκαλώντας ένα τεχνητό σεισμό).

Οκ. Τι νομίζεις ότι είναι τόσο σπέσιαλ στο “Little Brother Is Watching”; Τι το κάνει διαφορετικό από τις προηγούμενες κυκλοφορίες σου;

Ron: Ξέρεις για κάθε δίσκο νιώθω το ίδιο, νιώθω ότι είναι η πιο πρόσφατη εκδοχή του εαυτού μου που μπορώ να δώσω στον κόσμο, οι πιο πρόσφατες ιστορίες που έχω να πω. Σε αυτό το δίσκο, δεν ξέρω τι ήταν το τόσο διαφορετικό, ίσως η ωριμότητα ή (σ.σ. διστάζει)… δεν ξέρω αλήθεια τι ήταν αλλά ήταν πολύ εύκολο να πω στον κόσμο αυτό που ήθελα να πω, και να δώσω στον κόσμο τι ένιωθα και να βρω ακριβώς τις λέξεις και τους ήχους που θα επέτρεπαν στον κόσμο να συνδεθεί μαζί μου και να ζήσουμε τις εμπειρίες αυτές μαζί. Δεν ήταν τόσο δύσκολο να το κάνω, ήξερα ακριβώς τι ήθελα να πω και πως να το πω και νομίζω ότι το πέρασα στον κόσμο αυτό.

Και όντως έτσι έγινε. Επίσης παρατήρησα αρκετά διαφορετικά στοιχεία στη μουσική του “Little Brother Is Watching”. Από Queen, Frank Zappa (σ.σ. χαμογελάει στο όνομα αυτό με ευχαρίστηση), έχεις επίσης πολλά θεατρικά στοιχεία όπως το “Cuterebra” ή το “Eternity”, που πρέπει να σου πω ότι είναι και το αγαπημένο μου στο δίσκο…

Ron: Αλήθεια;;;;

Ναι, το αγάπησα το κομμάτι.

Ron: Σε ευχαριστώ πολύ.

Αλλά έχεις και πολλές ευθείς rocking στιγμές. Είναι εύκολο για εσένα να ενσωματώσεις όλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία στη μουσική σου;

Ron: Ναι είναι. Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που αγαπάω, όσον αφορά τις εμπνεύσεις που έχω είναι πολύ σταθερές, υπάρχει πάθος για τις μπάντες που σε ενέπνευσαν και σου έδωσαν τόσα πολλά συναισθήματα, ενέργεια και διάρκεια. Δεν είναι δύσκολο να αντλήσεις από αυτά και να επιστρέψεις όλα τα αισθήματα και την έμπνευση. Οπότε μπορείς να το ακούσεις, είναι προφανές από που προέρχομαι. Μπορείς να ακούσεις David Bowie, Queen, Stevie Wonder, Iron Maiden, George Harrison, μπορείς να τα ακούσεις όλα αυτά.

Στιχουργικά από που αντλείς τις ιδέες σου;

Ron: Από τη ζωή. Από εμπειρίες οι οποίες σου κάνουν τρομερή εντύπωση και σε κάνουν να λες “WOW” και νιώθεις την ανάγκη να τις πεις στο κόσμο, να τις μοιραστείς μαζί του. Οπότε δεν νιώθω μόνος μου, δεν νιώθουν μόνοι τους, δεν υπάρχει περίπτωση να παρανοηθούν (σ.σ. οι εμπειρίες) και με αυτό τον τρόπο ο ένας είναι εκεί για τον άλλο, λέγοντας τις ιστορίες και τις εμπειρίες που έχεις ζήσει.

Οκ, πολύς κόσμος μιλάει για τις κιθαριστικές σου ικανότητες, αλλά δεν πρόκειται να σε ρωτήσω κάτι για αυτό αφού έχει αποδειχτεί (σ.σ. χαμογελάει χαρούμενος). Θα σε ρωτήσω όμως για τις ικανότητες σου στον να τραγουδάς, οι οποίες μου άρεσαν πάρα πολύ στο δίσκο. Ποιες είναι οι επιρροές σου; Πώς ενσωματώνεις τη φωνή σου στις μελωδικές γραμμές των τραγουδιών σου;

Ron: Είναι το ίδιο πράγμα που κάνεις με την κιθάρα, με τη διαφορά ότι τα αγγλικά είναι η μητρική μου γλώσσα ενώ η κιθάρα είναι η δεύτερη ή μπορεί και το αντίστροφο. Αλλά η πραγματική γλώσσα σου είναι αυτή που μιλάς και αυτά που θέλεις να πεις απλά τα λες με αυτή τη γλώσσα. Δηλαδή, μιλάς, λες αυτό που θέλεις να περάσεις, επικοινωνείς, απλά το κάνεις με κάποια άλλη “γλώσσα”. Απλά νιώθεις κάτι και έχοντας την εμπειρία μιας ζωής στο πως να το κάνεις το μεταφράζεις σε αυτή τη “γλώσσα” (σ.σ. προφανώς εννοεί τη γλώσσα της μουσικής)

Και όσον αφορά όλα αυτά τα διαφορετικά στοιχεία που είπαμε πριν, μήπως σε ανησυχεί το γεγονός ότι ο κόσμος δεν θα τα καταλάβει ή απλά νομίζεις ότι από μόνα τους θα λειτουργήσουν;

Ron: Αυτό είναι κάτι που αφορά τον κόσμο και όχι εμένα. Αυτό που κάνω εγώ είναι να φτιάχνω μουσική που νιώθω ότι είναι αυθεντική και αληθινή και από εκεί πέρα ο κόσμος αποφασίζει. Σε όποιον αρέσει θα αρέσει, σε όποιον δεν του αρέσει απλά δεν θα του αρέσει, όποιος δεν το ξέρει δεν θα νοιαστεί καν. Οπότε το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να βγάλεις κάτι και να το στείλεις στο κόσμο και από εκεί και πέρα είναι δικό του. Τα πάντα είναι σαν το φαγητό. Μπορείς να το σκεφτείς σαν θαλασσινό φαγητό, σαν αστακό. Εμένα δεν μου αρέσουν τα θαλασσινά αλλά γνωρίζω ανθρώπους που τα λατρεύουν, οπότε αν έχεις ένα εστιατόριο με θαλασσινά δεν πρέπει να ανησυχείς αν θα ευχαριστήσεις τους πάντες αλλά μόνο αυτούς στους οποίους αρέσουν τα θαλασσινά, ο αστακός. Οπότε σερβίρω αστακό στο σύμπαν και σε όποιον αρέσει. Και σε όποιον δεν αρέσουν τα θαλασσινά μπορούν να φάνε κάτι άλλο, είναι οκ (γέλια).

Καταλαβαίνω. Πες μου, έχεις κάποια σχέδια για περιοδεία για την υποστήριξη του “Little Brother Is Watching”;

Ron: Κάνω πολλά “άγρια” πράγματα, τα οποία μπαίνουν το ένα πάνω στο άλλο, μεγαλώνοντας τη στοίβα και γεμίζοντας το πρόγραμμα, αλλά θέλω πολύ να βγω σε μια κανονική μεγάλη περιοδεία για το δίσκο. Σε αυτό το σημείο θέλω περισσότερος κόσμος να μάθει ότι υπάρχει και θέλω να σε ευχαριστήσω που με βοηθάς να το κάνω…

Παρακαλώ. Το αξίζει.

Ron: Ναι θέλω ο κόσμος να μάθει ότι είναι εκεί έξω, να το μοιραστούν, να μάθουν τη μουσική και μετά θα κάνω μια περιοδεία και ελπίζω αυτός ο κόσμος να είναι εκεί, να τραγουδούν και να περνάνε καλά.

Θα σε ρωτούσα αν είχες σχέδια για να έρθεις στην Ελλάδα, αλλά είδα στη σελίδα σου στο Facebook για ένα διαγωνισμό που αφορά την Κέρκυρα. Πρέπει να σου πω ότι κατάγομαι από την Κέρκυρα…

Ron:(σ.σ. με διακόπτει με έκπληξη και δυνατή φωνή) Αλήθεια; Τέλεια! Κοίτα τι γίνεται· από όλους τους ανθρώπους που μπορούσα να μιλήσω. Πολύ ωραία.

Ναι ναι, και με έκπληξη το είδα όλο αυτό. Τι ακριβώς συνέβει στην Κέρκυρα και αν μπορείς δώσε μας λεπτομέρειες για το διαγωνισμό.

Λοιπόν, αυτό ήταν κάτι που ήθελα να το κάνω δύο χρόνια πριν, αλλά μπήκε στη μέση η περιοδεία. Είναι μια εβδομάδα που έρχεται κόσμος από όλο την υφήλιο και μένουμε σε ένα υπέροχο resort, έχουμε σεφ να μας φτιάχνει απίθανα φαγητά και αυτό που γίνεται είναι ότι περνάμε το πρωινό μας δουλεύοντας με την κιθάρα σε workshops και πράγματα σαν αυτό, μετά χαλαρώνουμε και απολαμβάνουμε το πανέμορφο νησί σας και μετά ξανασυναντιόμαστε το απόγευμα, δουλεύουμε πάνω σε κάποια τραγούδια και το βράδυ βγαίνουμε σε διάφορα clubs και απλά τζαμάρουμε και παίζουμε. Βασικά είναι μια απίθανη εβδομάδα που αφιερώνεις στον εαυτό σου περνώντας καλά. Ναι, είναι στην Κέρκυρα, μπορείτε να δείτε πληροφορίες στο rockschool.com, λαμβάνει χώρα από την 1η μέχρι τις 8 Αυγούστου, και είχαμε ένα διαγωνισμό που έτρεξε από μια Γερμανική εταιρεία που λέγεται Session η οποία έδωσε σαν πρώτο έπαθλο δωρεάν τα δίδακτρα και τα αεροπορικά εισιτήρια. Το δεύτερο και τρίτο βραβείο ήταν  € 200 και € 100 αντίστοιχα ενώ όποιος συμμετείχε θα έχει 10% έκπτωση στα δίδακτρα. Ο διαγωνισμός ήταν πάνω στο τραγούδι “Don’t Know Who To Pray To Anymore” από το δίσκο και στο 3-λεπτο σόλο που υπάρχει στο τέλος του κομματιού. Υπήρχε ένα backing track το οποίο οι διαγωνιζόμενοι μπορούσαν να κατεβάσουν, να παίξουν πάνω του, να το ηχογραφήσουν σε video και να το ανεβάσουν. Πλέον είμαστε τη διαδικασία του να διαλέξουμε το νικητή.

Μάλιστα, πολύ ωραία. Να περιμένεις να με δεις λοιπόν στα video που θα τσεκάρεις.

Ron: Μπράβο φίλε μου. (σ.σ. σχηματίζοντας τα horns of metal με τα χέρια του)

Οκ, λοιπόν, ξέρω ότι ασχολείσαι με πολλά πράγματα με ίσως το πιο γνωστό να είναι οι Art Of Anarchy. Μπορείς να μου πεις μερικά πράγματα για αυτό το project, πώς ήρθε στη ζωή κλπ;

Ron: Σίγουρα. Όλο αυτό ξεκίνησε το 2001, σχεδόν 4 χρόνια πίσω, και ξεκίνησε με τον John και τον Vince Votta , τα δύο αδέρφια που είχαν μια καινούργια δισκογραφική εταιρεία. Γνωρίζοντάς τους για 18 χρόνια έκανα παραγωγή σε πολλές από τις μπάντες τους και όταν ξεκινούσαν την εταιρεία η πρώτη κυκλοφορία που ήθελαν να έχουν ήταν κάτι σαν ένα super group, φέρνοντας διάφορους μουσικούς από διαφορετικά μουσικά υπόβαθρα για να κάνουν έναν ενδιαφέρον δίσκο. Οπότε  είχαν έτοιμα κάποια βασικά κομμάτια και τους έφερα στο studio, ηχογραφήσαμε τα πάντα και μετά ήρθε ο John Moyer (σ.σ Disturbed)  στο μπάσο και μέσα σε μερικές ημέρες ηχογράφησε τα μέρη του και στη συνέχεια ήρθε ο Scott (σ.σ. Weiland x-Stone Temple Pilots,x-Velvet Revolver κ.α.) και τραγούδησε ένα τραγούδι και μετά αποφάσισε να κάνει όλο το δίσκο και να μπει σαν μέλος στο συγκρότημα. Οπότε ηχογράφησε όλα τα φωνητικά του όπως ήθελε, με απόλυτη ελευθερία. Ηχογραφούσε στο Λος Άντζελες και μου έστελνε όλα τα μέρη του, τα έβαζα όλα μαζί στη μίξη και όταν ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι φτιάξαμε το λογότυπο, κάναμε φωτογραφήσεις, κάναμε δύο videos και το άλμπουμ έχει σχεδιαστεί να κυκλοφορήσει, αν όλα πάνε καλά, τον Ιούνιο.

Και τι γίνεται με τον Scott; Είναι τελικά μέλος της μπάντας, δεν είναι; Γιατί διάβασα κάποια πράγματα…

Ron: Α…. δεν θα ήθελα να το σχολιάσω πολύ αυτό… γιατί μπαίνουμε σε αρνητικά πράγματα, λέγοντας ποιος είπε τι, γιατί ακόμα και εγώ δεν ξέρω που θα πάει το πράγμα. Οπότε αυτή τη στιγμή, το πρώτο βήμα είναι να κυκλοφορήσουμε το δίσκο και ελπίζω να το ευχαριστηθείτε. Μετά αν υπάρξει ζήτηση για περιοδεία θα περάσουμε αυτή τη γέφυρα και θα δούμε τι πρέπει να κάνουμε. Οπότε το σημαντικό είναι απλά να βγει ο δίσκος και ελπίζω ο κόσμος να τον αγκαλιάσει.

Οκ, είδα και το teaser που έχετε βγάλει στο youtube και ακούω κάποια αρκετά heavy πράγματα;

Ron: Ναι, υπάρχουν αρκετά διαφορετικά πράγματα μέσα στο δίσκο. Για παράδειγμα σε ένα τραγούδι ακούς από τη δίκαση (σ.σ. κάνοντας με το στόμα του τη δίκαση) το κομμάτι να πηγαίνει σε ένα γλυκό σόλο, οπότε ναι ο δίσκος έχει αρκετές διαστάσεις. Αλλά γενικά είναι ένα heavy / grundgy metal άλμπουμ.

Πώς ήταν η συνθετική διαδικασία του δίσκου; Έγινε από τα αδέρφια (σ.σ. John & Vince Vetto) ή την κάνατε όλη μαζί σαν μπάντα;

Ron: Στο γράψιμο βασικά ο καθένας έκανε ότι ήθελε. Δηλαδή ο Scott ήταν στην άλλη πλευρά της Αμερικής και έκανε ότι ήθελε, και ο John (Moyer) επίσης έκανε κάποια φανταστικά πράγματα, το ξέραμε ότι θα κάνει, και μετά έκανα κάποια κιθαριστικά μέρη, έβαζα και εγώ τις ιδέες μου. Οπότε κάπως έτσι ήρθε και το όνομα Art Of Anarchy, όπου όταν σκέφτεσαι την αναρχία έρχεται στο μυαλό σου το punk, αλλά σε εμάς ήταν το να μην έχουν κανόνες που μπορεί να μας περιορίζουν. Οπότε ο καθένας είχε την ελευθερία να κάνει αυτό που ήθελε μουσικά. Για αυτό το ονομάσαμε… ίσως θα έπρεπε τελικά να το ονομάσουμε Anarchy Of Art.  Αλλά ναι, τελικά είναι Art Of Anarchy .

Μόλις απάντησες και στην επόμενη ερώτηση μου. Έχετε και όνομα στο δίσκο που θα κυκλοφορήσει;

Ron: Ναι θα έχει το όνομα της μπάντας.

Έχεις κάποια άλλα Project για τα οποία θέλεις να μιλήσεις;

Ron: Ναι, ο Darryl DMC McDaniels (Run DMC) συνεργάστηκε με τους Generation Kill (πρώην μέλη των Exodus, Pro Pain κ.α.) και κάνουμε κάποια αρκετά metal πράγματα εκεί. Θα βγάλουμε το πρώτο κομμάτι το Σάββατο, ένα κομμάτι που λέγεται “Lot Lizard”, ένα πραγματικά “μοχθηρό” (σ.σ. χρησιμοποίησε τη λέξη nasty) τραγούδι και θα παιχτεί το Σάββατο στην εκπομπή “That Metal Show”.  Ναι, κάνω όλη την παραγωγή και το μιξάρισμα και μπορείς να πεις ότι είμαι το έκτο μέλος αυτού του project.

Ok Ron, μπορώ να πω ότι τελείωσα με τις ερωτήσεις μου. Αν θες μπορείς να κλείσεις την κουβέντα μας με όποιο τρόπο θέλεις.

Ron: Χμμ… με όποιο τρόπο θέλω; Μμμμμ… πως σου φαίνεται να χορέψω;

Α, να περιμένεις να φέρω την κάμερα να σε γράψω.

Ron: (Γέλια). Τι μπορώ να πω; Υπάρχουν τόσα πράγματα που θέλω να πω. Πρώτα από όλα σε ευχαριστώ πάρα πολύ που μου έδωσες την ευκαιρία να μιλήσω στον κόσμο σας που διαβάζει και ελπίζω να δω αρκετούς από εσάς στην Κέρκυρα στο Rock School και ελπίζω να μπορέσω να κάνω κάποιες συναυλίες για να υποστηρίξω το “Little Brother Is Watching” και ελπίζω να δω όλους σας πρόσωπο με πρόσωπο.

Οκ. Σε ευχαριστώ πολύ Ron, σου εύχομαι τα καλύτερα και να είσαι όσο παραγωγικός είσαι τώρα, πάντα.

Ron: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, ήταν μεγάλη ευχαρίστηση να μιλάω μαζί σου, ένα μεγάλο “HELLO” σε όλους όσους το διαβάζουν και περιμένω πως και πως να το δω να ανεβαίνει (σ.σ εννοεί την συνέντευξη).

Δημήτρης Σταύρος

Facebook: https://www.facebook.com/Bumblefoot
Reverb Nation: http://www.reverbnation.com/bumblefoot
YouTube: https://www.youtube.com/user/bumblefoot
MySpace: https://myspace.com/bumblefoot

Μέλη:
Ronald Jay Blumenthal – Κιθάρα, Φωνητικά, Μπάσο, Πλήκτρα, Τύμπανα

Δισκογραφία:

Ως Ron Thal

The Adventures Οf Bumblefoot (1995)
Hermit (1997)
The Adventures Of Bumblefoot (15 Year Anniversary Edition) (2010)

Ως Bumblefoot

Hands (1998)
9.11 (2001)
Uncool (2002)
Forgotten Anthology (2003)
Live At The RMA (DVD Release) (2004)
Normal (2005)
Abnormal (2008)
Barefoot – The Acoustic EP (2008)
Little Brother Is Watching (2015)

Με τους Guns N’ Roses:

Chinese Democracy (2008)
Appetite For Democracy 3D (DVD Release) (2014)

Με τους Tony Harnell & The Wildflowers

Tony Harnell & The Wildflowers featuring Bumblefoot (2013)

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.