RODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothRussian Circles 2021 468×60 - 468|60|Russian Circles 2021 468×60|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothGreek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Sodom – Genesis XIX (Steamhammer/SPV)
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΑΤΣΙΚΟΝΟΥΡΗΣ45%
ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ95%
70%Overall Score
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothRussian Circles 2021 728×90 - 728|90|Russian Circles 2021 728×90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

[Option A]

Δεν είναι μυστικό πως μόνο και μόνο στο άκουσμα του ονόματος των Sodom έχω ρίξει κάτω καρέκλες, τραπέζια, άλλους ανθρώπους και έχω διαλύσει τον αυχένα μου άπειρες φορές. Οι Γερμανοί είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες και τους ακολουθώ με τεράστιο φανατισμό περίπου μια επταετία.

Για να καταλάβετε το μέγεθος της πώρωσης, (αυτοί οι δέκα που δεν το έχετε καταλάβει τέλος πάντων) το πρώτο μου κομμάτι που έγραψα στην κιθάρα ήταν μία αντιγραφή του Agent Orange τόσο σε δομή, όσο και σε riffing. Όπως λοιπόν είναι εύλογο, με την είδηση της επιστροφής του Frank Blackfire στις τάξεις τους, τα νεατερνταλικά ουρλιαχτά μου ακούστηκαν μέχρι τη Γερμανία.

Γιατί τα γράφω τώρα όλα αυτά θα μου πείτε. Γιατί πολύ απλά αυτός ο δίσκος ήταν μια τεράστια παταγώδης ξενέρα για μένα. Και για να γράφω εγώ, που για Sodom σκοτώνω άνθρωπο, ότι ξενέρωσα με το δίσκο, δεν τολμώ καν να φανταστώ πως θα νιώσετε οι υπόλοιποι ακούγοντάς τον. Δυστυχώς, από όποια σκοπιά και να το πάρω, ο δίσκος είναι ένα τεράστιο όχι.

Για να το εξηγήσω καλύτερα, από μπάντες όπως οι Sodom δεν έχω απαιτήσεις. Δε ζήτησα ποτέ να αλλάξουν τον ήχο τους γιατί δε χρειάστηκα κάτι διαφορετικό από αυτές και επιπλέον, με τους δίσκους που έχουν βγάλει, έχουν υπηρετήσει τον ακραίο ήχο όσο ελάχιστες μπάντες εκεί έξω.

Όταν όμως κύριε Tom Angelripper μου διώχνεις την προηγούμενη σύνθεση με τη δικαιολογία ότι θες να γράψεις κάτι φρέσκο και ανακοινώνεις στο καπάκι ότι θα φέρεις τον Blackfire μαζί με ακόμα ένα κιθαρίστα για πρώτη φορά στην ιστορία της μπάντας και κυκλοφορείς αυτή τη σούπα, με συγχωρείς αλλά υπάρχει πρόβλημα.

Επειδή περί σούπας πρόκειται. Οι δομές είναι του Δημοτικού, τα riffs ακούγονται χιλιοπαιγμένα, είμαι σίγουρος ότι ανάμεσα στις κοινότυπες thrash μπάντες για τις οποίες γράφω εδώ κατά καιρούς, οι μισές τουλάχιστον έχουν πιο καλοδουλεμένα riffs και ιδέες από αυτήν εδώ τη βλακεία.

Και σα να μην έφτανε αυτό, έχουμε και μια παραγωγή εντελώς άνευρη και πρόχειρη, σχεδόν ερασιτεχνικού επιπέδου που υποβαθμίζει κι άλλο τις ήδη ανύπαρκτες «συνθέσεις». Για να το λήγουμε. Εάν αυτό δεν είχε κυκλοφορήσει κάτω από το όνομα των Sodom δε θα το άκουγε ούτε ο τελευταίος τελειωμένος thrasher στον πλανήτη.

Ούτε ζητούσα, ούτε και ζητάω να βγάζουν ακόμα δισκάρες. Το μόνο που θέλω είναι ένας δίσκος που αξίζει να είναι κάτω από το όνομα Sodom. Για μένα, από εδώ και πέρα πρέπει να μείνουν ενεργοί αυστηρά συναυλιακά και μόνο. Γιατί με αυτά που ακούω εδώ μέσα, στουντιακά οδεύουν προς την απόλυτη ξεφτίλα. Κρίμα.

4,5/10
Θοδωρής Κατσικονούρης
theoskats@yahoo.gr

[Option B]

Εδώ είμαστε. Αυτή τη φορά, βρίσκομαι στην θέση να μιλήσω για έναν τεράστιο «κορμό» του metal. Να πω Sodom ή Tom Angelripper; Δεν ξέρω τελικά αν το ένα μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο ή αν πρόκειται για το ίδιο πράγμα συνυφασμένο. Οι παλιοί γνωρίζουν, οπότε θα μου επιτρέψετε να πώ κάποια πράγματα, συνοπτικά, για τους νέους.

Το μοναδικό σταθερό μέλος των Sodom από το 1982, είναι ο άνθρωπος που προαναφέρθηκε πιο πάνω. Η μουσική του έκφραση; Μέσω του χαρακτηριστικού μπάσου και των ιδιαίτερων φωνητικών του. Είναι προφανές, σε κάποιον που θα ψάξει, ότι από αυτό το συγκρότημα έχουν περάσει πολλοί διαφορετικοί μουσικοί και ότι οι αλλαγές και οι μεταγραφές υπήρξαν πολλές.

Παρ’ όλα αυτά, ο πρώην ανθρακωρύχος μπασίστας από το Gelsenkirchen της Γερμανίας, παρέμεινε σταθερός σε αυτό που αγαπούσε. Τους Sodom. Λάτρης των Venom και Motörhead, κατάφερε να διατηρήσει την ταυτότητα της μπάντας ατόφια, παρά των όποιων αλλαγών σε μέλη.

Τέσσερα χρόνια πίσω στο παρελθόν, συναντάμε το αμέσως προηγούμενο, φοβερό album τους, με τίτλο Decision Day. Και εκεί που νόμιζες πως δύσκολα θα μπορούσε να ανταπεξέλθει σε αυτά τα υψηλά standard με κάτι αντίστοιχο, έρχεται το κεφάλαιο 19 της Γένεσης και δίνει ιδέα για γρήγορο εκρηκτικό thrash metal που σκοτώνει.

Genesis XIXλοιπόν, η ονομασία του νέου άλμπουμ των Sodom. Κύρια πηγή θεματολογίας, εξωφύλλου και ομώνυμου κομματιού, η καταστροφή των Σοδόμων και των Γομόρρων από δύο απεσταλμένους αγγέλους. Προφανώς από εκεί προκύπτει και η απεικόνιση του εξωφύλλου. Βασική φιγούρα, ο γνωστός στρατιώτης των Sodom, να φέρει φτερά αγγέλου και παντού τριγύρω του να δεσπόζει η καταστροφή αμαρτωλών πόλεων. Ακριβώς υπό αυτή την μορφή, ο Tom Angelripper, μια άκρως αντιπολεμική ψυχή, μας διηγείται αλληγορικά τις καταστροφικές συνέπειές των πολέμων και της ασυδοσίας.

Αυτό το album έρχεται να αλλάξει το σχήμα του συγκροτήματος από τριμελές σε τετραμελές, με την προσθήκη δεύτερου κιθαρίστα. Ο πρώτος, ονόματι Frank Blackfire, που έχει ξαναδουλέψει με τον Tom Angelripper στο παρελθόν επί Persecution Mania και Agent Orange. Στο νέο ρόλο του δεύτερου κιθαρίστα λαμβάνει μέρος ο Yorck Segatz. Στα τύμπανα πλέον κάνει την εμφάνισή του ο Toni Merkel καλύπτοντας επάξια την δική του θέση στο συγκρότημα, ερχόμενος από τους Sabiendas.

H παραγωγή, που έγινε και πάλι υπό την σημαία της γνωστής Steamhammer/SPV, κυμαίνεται σε ανώτατα επίπεδα. Το μπάσο επιβλητικό, με τον κλασσικό ήχο που το χαρακτηρίζει, θυμίζοντας ήχο Lemmy. Θα βρείτε σημεία που θα σας θυμίσουν solos και riffs των Slayer. Μην περιμένετε όμως πρίμα ήχο στις κιθάρες. Ο όγκος του album είναι απίστευτος και κρυστάλλινος. Επίσης, τα χρονικά διαστήματα των solos, είναι σημαντικά μεγαλύτερα από άλλα παλαιοτέρα albums του συγκροτήματος. Τα riffs της νέας δουλειάς φλερτάρουν με γραμμές αμερικάνικου Bay Area thrash χωρίς να ξεχνούν τις βασικές σοδομικές ρίζες τους. Στα φωνητικά, ο ειρηνοποιός Tom Angelripper μας δείχνει άγριες διαθέσεις, διαδηλώνοντας με τον δικό του βάρβαρο τρόπο εναντίον πολέμων.

Τέλος, θα πρέπει οι καλοί μας φίλοι headbangers να προετοιμάσουν καταλλήλως τα σβέρκα τους και τις φωνητικές τους χορδές. Ειδικά εάν τελικώς τους απολαύσουμε και επί σκηνής μετά από τόσες παρατάσεις, λόγω των καταστάσεων.

9,5/10
Σπύρος Γρηγορίου
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X