Greekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothRussian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothMoonspell – Green Carnation 468×60 - 468|60|Moonspell – Green Carnation 468×60|||bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
Sweet & Lynch - Unified (Frontiers)
80%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
whale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothMoonspell – Green Carnation 728×90 - 728|90|Moonspell – Green Carnation 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||both
20000
110

Ύστερα από το ντεμπούτο τους “Only to Rise” του 2015 οι Sweet & Lynch των Michael Sweet (Stryper; κιθάρες/φωνή), George Lynch (Dokken, Lynch Mob; κιθάρες), James LoMenzo (exMegadeh, exWhite Lion, exBlack Label Society; μπάσο) και Brian Tichy (The Dead Daisies, exWhitesnake; τύμπανα), κυκλοφορούν το “Unified”.

Τo “Promised Land” που ανοίγει τον δίσκο είναι ένα αρκετά γρήγορο και “ανεβαστικό” hard rock κομμάτι που σε καλεί να ακολουθήσεις την μπάντα σε αυτό το μουσικό “ταξίδι” (σ.σ.: “Τake my hand to promised land…”). Ύστερα οι ταχύτητες πέφτουν με το “Walk”, που προσωπικά μου θυμίζει ροκ όπερα με gospel δεύτερα φωνητικά, εναλλαγές ρυθμών, μελωδιών και ‘90s αισθητική.

Το “Afterlife” με ένα παράξενο τρόπο μου φέρνει στο μυαλό έντονα Black Sabbath της Tony Martin περιόδου στα φωνητικά αλλά και Rage Against The Machine στα riffs πριν το ρεφρέν  και στο πρώτο μέρος του σόλο. Κάπως έτσι κυλάει και το υπόλοιπο album ποικιλόμορφα, με όμορφες συνθέσεις και εξαιρετικά φωνητικά (στα συν και το πολύ καλό εξώφυλλο).

Μπορώ να πω στην πρώτη ακρόαση μου φάνηκε πολύ “ελαφρύ” για τα γούστα μου και όντως είναι, αλλά ύστερα από αρκετά ακούσματα διαπίστωσα ότι είναι ένας πολύ “τίμιος” δίσκος που σου αφήνει μια αίσθηση αναπόλησης. Αν είσαι πιο ανοιχτόμυαλος και φυσικά λάτρης της μουσικής, δώσε του μία ευκαιρία και δεν θα απογοητευτείς.

8/10
Σπύρος Ράλλης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X