Tunes In Progress II Festival

Chania Rock Festival 2019_728x90 - 728|90|Chania Rock Festival 2019_728x90|||bothsear bliss 728×90 - 728|90|sear bliss 728×90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Tunes In Progress festival

Agnosia, Enstro, Everflow, Psycrence, God Plays Dice

02/03/11 An Club, Αθήνα

Κυριακή βράδυ και πέντε ελληνικές μπάντες, διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά όλες με κοινό στοιχείο τον progressive ήχο συναντήθηκαν στην σκηνή του An Club για να χαρίσουν την μουσική τους στους λάτρεις του είδους. Παρόλο που είναι η δεύτερη χρονιά που διοργανώθηκε αυτό το φεστιβάλ, η προσέλευση του κόσμου δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, υποθέτω λόγω της ημέρας. Οι πόρτες άνοιξαν κατά τις 19.30 και κοντά στις 20.00 οι God Plays Dice ανέβηκαν στην σκηνή. Η μπάντα αποτελείται από τρία πρώην μέλη των The Silent Rage και δύο ακόμα μουσικούς, οι οποίοι φαίνεται να ακολουθούν πιο power δρόμους, κάτι που φάνηκε να τους ταιριάζει μιας και το αποτέλεσμα ήταν αρκετά καλό. Τα ψηλά φωνητικά και οι τεχνικές κιθάρες ήταν τα βασικά τους χαρακτηριστικά, χωρίς να λείπουν όμως και κάποια σημεία κάπως υπερβολικά. Σειρά είχαν οι Psycrence, μία μπάντα που το πρώτο πράγμα που μου έρχεται στο μυαλό όταν τους ακούω είναι οι Nevermore μιας και έχουν πολύ ωραία και τεχνικά κομμάτια. Δεύτερη φορά που τυχαίνει να τους δω live και δεύτερη φορά που μου αφήνουν πολύ καλές εντυπώσεις. Έπαιξαν και αυτοί πέντε κομμάτια με την σειρά τους, κάνοντας το κοινό επιτέλους να αρχίσει να ξυπνάει λίγο και να μαζευτεί πιο κοντά στην σκηνή. Ακολούθησαν οι Everflow, μία μπάντα από την Πτολεμαΐδα, με power επιρροές και φωνητικά που φτάνουν τα αστέρια, σε τέτοιο βαθμό που ξέφυγαν και μερικά φάλτσα. Αρκετά ενδιαφέρουσα παρουσία και αυτοί πάντως, μας κράτησαν παρέα με εφτά κομμάτια, κλείνοντας με το επικό “Hall Of The Mountain King” των Savatage. Επόμενοι στην λίστα ήταν οι Enstro, μία progressive μπάντα που πειραματίζεται αρκετά και έχει ένα ιδιαίτερο προσωπικό ύφος. Δεν ξέρω αν φταίει που είχα καιρό να τους πετύχω σε κάποιο live, αλλά μου φάνηκαν ανανεωμένοι και σαφώς βελτιωμένοι από τότε. Τα παιδιά πραγματικά έδωσαν ρέστα με μία πολύ καλή σκηνική παρουσία από όλη την μπάντα και φυσικά εξ’ ίσου ωραίες εκτελέσεις των κομματιών που έπαιξαν. Αξίζει να σημειώσω ότι παρόλο που όλες οι μπάντες της βραδιάς έπαιξαν διασκευές, ήταν οι μόνοι που ‘διασκεύασαν’ ουσιαστικά ένα κομμάτι (το “Come Together” των Beatles), αφού το έφεραν στα μέτρα τους, δίνοντάς του ένα εντελώς διαφορετικό ύφος. Εξαιρετική παρουσία. Την βραδιά έκλεισαν οι Agnosia, με καθαρό progressive ήχο. Με διαφορετικό line up από την τελευταία φορά που τους είχα δει, μου άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις. Βέβαια δεν μπόρεσα να βγάλω μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα γιατί το πρόβλημα του ελεεινού ήχου που επικρατούσε στο μαγαζί μέχρι εκείνη την ώρα (που δυστυχώς το συναντάμε συχνά πυκνά), είχε πλέον φτάσει στο αποκορύφωμά του, αφού, εκεί που βρισκόμουν εγώ τουλάχιστον, ακουγόταν τέρμα το ταμπούρο και μία βαβούρα στο βάθος που σε ανάγκαζε να προσπαθήσεις με πολλή προσοχή να ακούσεις τα υπόλοιπα, προκειμένου να καταλάβεις τι έπαιζαν οι μουσικοί από πίσω. Μέχρι και οι φωνές ήταν χαμηλά σε σχέση με το ταμπούρο. Κρίμα γιατί ο ήχος τους αδίκησε και ελπίζω την επόμενη φορά να είναι με το μέρος τους για να τους απολαύσει ο κόσμος όπως πρέπει. Αυτά προς το παρόν λοιπόν… κλείνω με την ελπίδα να δούμε αυτό το φεστιβάλ και του χρόνου, με μεγαλύτερη προσέλευση από τον κόσμο και φυσικά καλύτερες συνθήκες από πλευράς ποιότητας ήχου. Βίκυ Αθανασοπούλου [email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.