Wardaemonic – Acts Of Repentance (Transcending Obscurity)
75%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothForged In Black 728×90 - 728|90|Forged In Black 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothSolitary-Banner - 728|90|Solitary-Banner|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Οι Wardaemonic είναι ένα black metal σχήμα από την Αυστραλία που δημιουργήθηκε το 2005. Στο διάστημα των δεκαπέντε χρόνων ύπαρξης τους, έχουν κυκλοφορήσει ένα EP και τέσσερις δίσκους μαζί με αυτόν εδώ.

Προσωπικά, το συγκρότημα μου ακούγεται σαν μια μίξη black με death metal καθώς η παραγωγή είναι ογκώδης (επιτέλους, φτάνει πια με το “true” λες και είμαστε στο 1993) και διαυγής και η μπάντα παίζει πραγματικά λυσσασμένα με τον drummer να μη σταματάει να χτυπάει. Η νοοτροπία των Wardaemonic τόσο από πλευράς προσέγγισης των κομματιών (μεγάλες διάρκειες, πολύ blast αλλά με νόημα ύπαρξης, μελωδία στα σωστά σημεία) μου θύμισε αρκετά (ακόμα και το εξώφυλλο ως ένα σημείο) τους αδικοχαμένους Σουηδούς Dawn (δεν ξέρω τι κάνετε με τη ζωή σας, να πάτε να ακούσετε το Slaughtersun”όπως είστε αν δε το έχετε ήδη κάνει) και αυτό είναι αναπόφευκτα κάτι καλό. Όχι μόνο γιατί δεν ακούω συχνά καλλιτέχνες να θυμίζουν τέτοιες μπάντες, αλλά κι επειδή οι Αυστραλοί το κάνουν καλά ως ένα βαθμό, καθώς ο δίσκος ναι μεν κουράζει κάπως, αλλά όχι αρκετά για να γίνει ζημιά στην ακρόαση, και συνεχίζει μέχρι το τέλος να προσφέρει πράγματα.

Οι μελωδίες του είναι σωστά τοποθετημένες, θυμίζουν φυσικά τον τρόπο με τον οποίο τοποθετούσαν οι Dawn τις δικές τους, χωρίς φυσικά να αφήνουν κάποια υπόνοια περί “τυριού” (αυτός ο κομπλεξισμός που έχουν οι περισσότεροι μεταλλάδες απέναντι στη μελωδία πρέπει κάποια στιγμή να σταματήσει-το σχόλιο για το τυρί γράφτηκε επίτηδες για να μην αποθαρρύνω ακροατές) και τα blastbeats επιτέλους, μετά από πολύ καιρό σε σύγχρονο δίσκο του είδους, έχουν λόγο ύπαρξης. Όλα αυτά συνδυασμένα με μια πολύ καλή παραγωγή μας δίνουν ένα πολύ ενδιαφέρον πακέτο, που πιστεύω ότι θα αρέσει τόσο σε οπαδούς του είδους όσο και σε πιο “περαστικούς”. Λίγο η διάρκεια κούρασε, αλλά αυτό και δεν είναι αρκετό για να σταματήσει το δίσκο και είναι κάτι που πολύ εύκολα μπορεί να δουλέψει η μπάντα.

7,5/10
Θοδωρής Κατσικονούρης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.