amadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|both
20000
60
American Head Charge – Shoot [EP] (Self Financed)
90%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|both
20000
110

Ενδιαφέρουσα ιστορία αυτή των American Head Charge. Η μπάντα είχε τα πάνω-κάτω της, αλλά επιστρέφει στη δράση με το “Shoot” EP που περιλαμβάνει 5 κομμάτια. Ξεκινάω λοιπόν την ακρόαση μου, χωρίς να τους γνωρίζω παρά μόνο από μια αφίσα που είχα δει για το tour τους μαζί με τους Maplerun. Το “Writhe”, φτάνει στ’ αυτιά μου πρώτο και μου κερδίζει την προσοχή, κυρίως όταν εμφανίζονται τα πιο βαριά φωνητικά στη συνέχεια. Δεν ξέρω πώς να χαρακτηρίσω τον ήχο τους, αλλά σίγουρα πρόκειται για κάτι «δικό τους», εντελώς καινούριο. Το “Set Yourself On Fire” είναι κάτι από Tool, αλλά με τις πινελιές της μπάντας. Το σίγουρο είναι πάντως πως το κομμάτι τα έσπασε και σίγουρα θα πάρει τη θέση του στη λίστα των αγαπημένων μου. Συνεχίζουμε με το “Sugars Of Someday” με πιο rock alternative ήχους. Εφέ στο μπάσο και ηλεκτρονικά στοιχεία που μου φέρνουν στο μυαλό Muse. Ωραίο πάντρεμα, ωραία μουσική, δεμένο αποτέλεσμα, στην πορεία ο ήχος μεταλλάσσεται σε κάτι πιο βαρύ, τύπου Godsmack και συμπληρώνεται το καρέ. Το “Sand” είναι  τελευταία original σύνθεση του δίσκου και τα σπάει και με το παραπάνω. Χώνει εκεί που πρέπει και χαλαρώνει εκεί που δεν το περιμένεις. Αυτή είναι η ομορφιά σ’ αυτό που άκουσα. Λόγω slow tempo και προσωπικών μου μουσικών προτιμήσεων, χωρίς φόβο λέω πως το “Sand” είναι το προσωπικό μου αγαπημένο, χωρίς φυσικά να ρίχνω κανένα από τα υπόλοιπα κομμάτια. Απλά πως να τα κάνουμε, αυτό μου έκανε το κεφάλι να στριφογυρνάει. Τελειώνουμε με μία διασκευή του “Rock n’ Roll Nigger” της Patti Smith. Πολύ ωραία διασκευή και “δώσανε πόνο” ακολουθώντας το πρότυπο της Smith σε ότι αφορά τα δυναμικά φωνητικά. Τελικώς, πρόκειται για ένα απ’ αυτά τα EP που με χαρά και περηφάνια θ’ αγόραζα. Είναι κρίμα να τα χάνεις κάτι τέτοια. Τσεκάρετέ το!

9/10

Ντένια Παλαιολόγου

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X