Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60 - 468|60|Greek Rebels Advert Feb 2018_468x60||www.facebook.c|bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothsymmetric records - 468|90|symmetric records||https://www.facebook.com/symmetricrecords/|bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothvinylmonster468x60 - 468|60|vinylmonster468x60||http://www.vinylmonster.gr/|bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||both
20000
60
Kinghiss – Mastosaurus (Self Financed)
60%Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
67%
RodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Άλλη μία stoner κυκλοφορία, αυτή τη φορά από τους Βέλγους με το περίεργο όνομα Kinghiss. Είναι το δεύτερό τους full length album (Sadlandsτου 2014 το πρώτο), με το εξώφυλλο που δημιουργήθηκε από τον Robin Clarijs να θυμίζει παραπάνω από αρκετά Mastodon.  Από την αρχή και τα πρώτα κομμάτια του δίσκου, φαίνεται ότι έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στην παραγωγή από τον Ace Zec αλλά και τους Kinghiss (Oceanside Studios και Number Nine Studios στο Βέλγιο), όλα αυτά με αρκετό reverb! Η μίξη και το mastering έγιναν στο Ώστιν του Τέξας (στο The Machine Shop) και στη Νέα Υόρκη (από τον Paul Logus στο PLX Mastering), αντίστοιχα.

Χαρακτηριστικό κομμάτι αυτού που παίζουν και της ενέργειας που θέλουν να βγάλουν είναι σίγουρα το We Live In Shadows”. Προσωπικά πιστεύω ότι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, αλλά και αυτό που εγώ ξεχώρισα περισσότερο, είναι το Mastosaurus”. Αν σου μένει κάποιο refrain από το δίσκο, τότε σίγουρα είναι αυτό (όπως και τα Homeland και Renegade). Σε αυτό επίσης, ψιλοακούγονται και τα backing vocals της  Luna Noyelle. Από εκείνο το σημείο και μετά, δηλαδή από τη μέση, μου φάνηκε ότι ο δίσκος γίνεται πιο δυνατός και ανεβαστικός. Το Stuck In Α Hole μου έβγαλε ένα λίγο πιο grunge feeling. Από τα δυνατά σημεία του άλμπουμ και το Renegade, ενώ κλείνει πιο ήρεμα με το χαλαρωτικό instrumentalRequiem For The Lost, με τον Christophe Deschamps να παίζει το πιάνο.

Γενικά, δε βρήκα κάτι πιο πρωτότυπο ή κάποια ουσιώδη διαφορά από τόσες και τόσες κυκλοφορίες και μπάντες του είδους που υπάρχουν εκεί έξω. Πέραν από 3-4 κομμάτια που όντως ξεχώρισαν, δεν έχει να προσφέρει πάρα πολλά ή το κάτι παραπάνω. Αν είχε μερικά τέτοια ακόμα, ενδεχομένως να απασχολούσαν περισσότερο.

6/10
Πέτρος Μυστικός
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X