Lutharö – Wings Of Agony (Self-Financed)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
Psychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|both
20000
110

Οι Lutharö μας έρχονται από τον Καναδά και ξεκίνησαν την πορεία τους το 2012 με το όνομα Incarnadine. Κυκλοφόρησαν το EP No Escape το 2014 και λίγο μετά άλλαξαν το όνομά τους στο τωρινό. Για κάποιο περίεργο λόγο αυτό είναι το τέταρτο EP που κυκλοφορούν στη σειρά, χωρίς να υπάρχει κάποιο full-length μέχρι τώρα.

Με την αλλαγή του ονόματος βγήκαν τα Incarnadine (2015), Unleash The Beast (2018) και τώρα το Wings Of Agony το οποίο περιέχει πέντε κομμάτια και διαρκεί είκοσι έξι λεπτά. Το στυλ τους έχει διάφορα στοιχεία και αντλεί επιρροές κυρίως από thrash και melodic death metal.

Το εναρκτήριο Barren έχει μία σύντομη soundtrack-ική εισαγωγή πριν μπει το πρώτο μελωδικό lead. Ακολουθεί ένας melodic death ρυθμός και η Krista Shipperbottom (τι όνομα!) μπαίνει με ακραία φωνητικά ενώ ακολουθεί μελωδική γέφυρα με καθαρά φωνητικά και φοβερό riffing. Πάνω κάτω στο ίδιο στυλ κινείται και το επόμενο Diamond Back, αν και έχει περισσότερα thrash στοιχεία στη δομή του.

Το Blood Lightning διαφοροποιείται, αφού ακούμε καθαρά φωνητικά στο couple και ακραία στο refrain. Τα Will To Survive και Wings Of Agony συνεχίζουν στο ίδιο στυλ με τα δύο πρώτα, αν και το τελευταίο ξεκινάει με ακουστικές κιθάρες και καθαρά φωνητικά. Γενικά στο EP ακούμε τους Lutharö να επιδίδονται σε ένα melodic death/thrash metal, το οποίο μπορεί να μην έχει κάποια πρωτοτυπία, αλλά είναι καλοπαιγμένο και ακολουθεί τη συνταγή extreme couple/μελωδικό refrain.

Τα κομμάτια σου μένουν, τα riffs σε σημεία είναι φοβερά και όπως προείπα η Krista κάνει εξαιρετική δουλειά στον τομέα των φωνητικών. Ένα αποτέλεσμα το οποίο θυμίζει αρκετά τους Arch Enemy, τουλάχιστον στη νεότερη ιστορία τους από τότε που το όνομά τους ξεκίνησε να αποκτά μεγαλύτερη φήμη. Πολύ καλή κυκλοφορία λοιπόν, αλλά δε φτάνει. Τέσσερα EPs είναι πολλά, πρέπει τα παιδιά κάποια στιγμή να αποφασίσουν να βγάλουν ένα full-length album.

7/10
Γιώργος Τερζάκης
geo.terzakis@gmail.com

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.