nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothdeafheaven 728×90 - 728|90|deafheaven 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothRoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|bothOM 2020 728×90 - 728|90|OM 2020 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Θύμισες από τα mid 90’s μου έφεραν οι Βραζιλιάνοι Mythological Cold Towers με το τέταρτο τους άλμπουμ που τιτλοφορείται “ Immemorial”. Κινούνται σε ατμοσφαιρικά doom/death μονοπάτια με τον ήχο που γαλουχήθηκε και άκμασε με μπάντες όπως οι πολύ πρώιμοι Paradise Lost, Anathema και My Dying Bride. Βάλτε στη μαρμίτα και λίγη από Crematory και Theatre of Tragedy (χωρίς τα γυναικεία) και έχετε φαντάζομαι μια πλήρη εικόνα για το τι παίζει. Το άλμπουμ είναι φιλότιμο αν και κολυμπάει σε γνωστά νερά. Αργόσυρτο ως επί το πλείστον, πολλά γεμίσματα από τα πλήκτρα, το άλμπουμ των Βραζιλιάνων μπορεί να πληροί τα στάνταρ, αλλά στη γενική σούμα απλά περνάει τη βάση, συντηρώντας έναν μάλλον πεπερασμένο ήχο που ότι ήταν να πει, θεωρώ πως το είπε με τις παραπάνω μπάντες. Από κάποιο σημείο και μετά γίνεται και λίγο μονότονο, μιας και του λείπει η ποικιλία στη σύνθεση. Οι νοσταλγοί ίσως να το βρουν περισσότερο διασκεδαστικό, αλλά πέραν αυτού, ουδέν.

6/10

Γιώργος Τσινάνης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.