Russian Circles 2022_7468x60 - 468|60|Russian Circles 2022_7468x60|||bothMoonspell – Green Carnation 468×60 - 468|60|Moonspell – Green Carnation 468×60|||bothamadeus banner greekrebels 2 - 468|60|amadeus banner greekrebels 2|||bothRODSTUDIOS-468×60-BANNER - 468|60|RODSTUDIOS-468×60-BANNER|||bothwhale-468×60 - 468|60|whale-468×60|||bothnano designs 468×60 - 468|60|nano designs 468×60||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothGreekrebels Banner 07052021-468×60 - 468|60|Greekrebels Banner 07052021-468×60||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothΟΜ 2022_468x60 - 468|60|ΟΜ 2022_468x60|||both
20000
60
Rage – Resurrection Day (Steamhammer/SPV)
75%Overall Score
ΟΜ 2022_728x90 - 728|90|ΟΜ 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothMoonspell – Green Carnation 728×90 - 728|90|Moonspell – Green Carnation 728×90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||both
20000
110

Η ιστορία με αυτήν την μπάντα λέει πως πλέον μετράνε είκοσι τέσσερα άλμπουμ με αυτήν εδώ την κυκλοφορία, με τον Peavy Wagner να αποτελεί τον μοναδικό κινητήριο μοχλό τους από την ίδρυσή τους έως και σήμερα, σχεδόν τριάντα οχτώ χρόνια μετά. Έχει αποδείξει ότι όταν κάτι δεν πάει καλά, δεν διστάζει να αλλάξει μέλη και να κυκλοφορήσει αξιόλογους δίσκους. Όπως έγινε πριν από περίπου έξι χρόνια όταν οι Victor Smolski και Andre Hilgers αποχώρησαν μετά το εξαιρετικό κατ’ εμέ “21”, με τους Marcos Rodriguez και Βασίλη Μανιατόπουλο να τους αντικαθιστούν κάπως παραπάνω από επάξια, κυκλοφορόντας το εξαιρετικό The Devil Strikes Again. Δύο άλμπουμ μετά έρχεται το κακό Winds Of Rage (ίσως το χειρότερο της καριέρας τους), το οποίο φέρνει και την αποχώρηση του Marcos Rodriguez από τις τάξεις της μπάντας.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι Peavy και Βασίλης να φέρουν στο συγκρότημα τους Jean Bormann (ΑngelInc, Rage & Ruins, ex-Dirty D’Sire) και Stefan Weber (Rebattered, Regicide, Scanner, ex-Axxis), κάνοντας το συγκρότημα και πάλι κουαρτέτο, κάτι που είχε να συμβεί από το Ghosts του 1999. Άραγε, ήταν σωστή αυτή η επιλογή; Θα πω πως ναι, είχε αποτέλεσμα, αφού σε σχέση με τον προκάτοχό του, οι Bormann και Weber έφεραν αέρα ανανέωσης, κάτι που περίτρανα υποστηρίζεται και από τον τίτλο του δίσκου.

Στο μουσικό κομμάτι τώρα, ο δίσκος ξεκινά με την εισαγωγή του “Memento Vitae (Overture)” για να έρθει το ομώνυμο “Resurrection Day”, το οποίο αποτελεί επιστροφή σε πιο “XII” μονοπάτια όσον αφορά την φωνητική τοποθέτηση ενώ μουσικά μπορεί να κανείς να διαπιστώσει τον αέρα αλλαγής στην μπάντα. Ακολουθεί το “Virginity”, το ένα εκ των δυο video clips του δίσκου. Διαθέτει μια thrash metal εισαγωγή με κλασσικά Victor Smolski riffs στα κουπλέ ενώ από άποψη ερμηνείας παραθέτει στα τελευταία άλμπουμ του σχήματος.

Το “A New Land” από την άλλη είναι ένα κλασικό Rage κομμάτι της τελευταίας περιόδου του συγκροτήματος, με μεγάλο ενδοιασμό βέβαια στα growls στο τέλος του κομματιού, τα οποία είναι παντελώς αχρείαστα. Από την άλλη, το “Arrogance And Ignorance” διαθέτει ένα βαρύ τευτονικό riffing με τις lead μελωδίες πίσω από τα ρεφρέν να παίρνουν κεφάλια. Ίσως να είναι το καλύτερο κομμάτι του δίσκου. Οι εκπλήξεις συνεχίζονται, καθώς πάλι τα harsh φωνητικά κάνουν την εμφάνισή τους. Μαντέψτε. Ναι, σωστά, είναι και πάλι αχρείαστα. Ωστόσο, δίνω τα εύσημα στο φανταστικό μελωδικό solo.

Στο “Man In Chains” την βάση του κομματιού αποτελεί το γρήγορο ανατολίτικο riffing, το οποίο σε συνδυασμό με τις τρίτες ήταν πολύ καλή έμπνευση. Κάλλιστα θα μπορούσε να είναι κομμάτι της εποχής του “Soundchaser”. To “The Age Of Reason είναι μια επίσης φανταστική σύνθεση με ωραίες lead μελωδίες, ξύλο στα ενδιάμεσα ενώ ένα πιο “21” vibe να πλανάται στην ατμόσφαιρα. Εκείνο που με παραξένεψε ωστόσο, από την πρώτη φορά που το άκουσα, ήταν το έτερο video clip του δίσκου, το “Monetary Gods”, για την εισαγωγή του οποίου οι Pantera θα ήταν περήφανοι. Το βρήκα γενικά αδιάφορο σαν σύνθεση.

To “Mind Control” από την άλλη έχει μια εξαιρετική δισολία στην αρχή, παρμένη μέσα από το “Seasons Of The Black”, ενώ παράλληλα το “Traveling Through Time” με την συμφωνική εισαγωγή του σε ταξιδεύει ΠΟΛΛΑ χρόνια πίσω, με τις κέλτικες μελωδίες του στην βάση να σε οδηγούν σε νέα μονοπάτια. Λίγο πριν το τέλος έρχεται το νόθο αδερφάκι του “In Vain” από το “XII” που ακούει στο όνομα “Black Room”, με τον δίσκο να κλείνει δυναμικά με το “Extinction Overkill”, ένα επίσης φανταστικό κομμάτι.

Αν ήσασταν και εσείς, όπως και εγώ, στην μερίδα των οπαδών που είχαν πλήρως απογοητευθεί με το Winds Of Rage, απλά χαλαρώστε. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια πολύ καλή δουλειά και πάνω από όλα έναν τίμιο δίσκο, άξιο της πορείας των Rage.

7,5/10
Νίκος Σιγλίδης
[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.

X