AlbumsΚριτικές

Dream Theater – A View From The Top Of The World (InsideOut Music)

Psychotic Waltz 2023 – 728×90 - 728|90|Psychotic Waltz 2023 – 728×90|||bothRussian Circles 2022_728x90 - 728|90|Russian Circles 2022_728x90|||bothGreekrebels Banner 07052021-728×90 - 728|90|Greekrebels Banner 07052021-728×90||https://www.greekrebels.gr/epikoinonia/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|both
20000
110

Η στιγμή που όλοι περιμένατε έφτασε. Θα πω την αποψάρα μου για το νέο άλμπουμ των Dream Theater. Όσοι με ακολουθούν στα social media ξέρουν προφανώς την ψύχωση που έχω με το συγκεκριμένο συγκρότημα και την καζούρα που κάνω σε πολλούς φίλους σχετικά με τον πάθος μου για τον φίλτατο Charlie Dominici ως προς το γεγονός πως είναι η ορθόδοξη φωνή του σχήματος.

Όλα αυτά φυσικά συμβαίνουν γιατί μιλάμε για ένα συγκρότημα που πραγματικά αγαπώ. Για ένα από τα πρώτα σχήματα που με έκαναν να αγαπήσω το progressive metal και να ψαχτώ όσο γίνεται στο συγκεκριμένο παρακλάδι. Μπορεί εδώ και χρόνια οι πειραματισμοί να έχουν περιοριστεί, φυσικά όμως όταν παίζεις παπάδες όπως κάνουν οι Dream Theater δεν χρειάζεσαι να απολογηθείς και για τίποτα.

Επιστροφή λοιπόν με νέα δισκογραφική δουλειά δύο μόλις χρόνια μετά το Distance Over Time. Φυσικά μεσολάβησαν ουκ ολίγα live albums (τέσσερα ή και παραπάνω, δεν είμαι σίγουρος), μια τακτική του σχήματος που ποτέ δεν με βρήκε σύμφωνο αλλά αυτό δεν παίζει και κάποιο ρόλο. Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι το σχήμα φέτος κλείνει δέκα χρόνια σταθερής σύνθεσης.

Το A View..” μπορώ να το συνοψίσω σαν έναν πανέμορφο δίσκο. Εφτά συνθέσεις που διαρκούν εβδομήντα λεπτά και όμως μέχρι να φτάσει κάποιος στο μακροσκελέστατο σε διάρκεια ομώνυμο ο ακροατής θα αναρωτηθεί πως πέρασε έτσι η ώρα. Είναι τέτοια η ροή του άλμπουμ που δεν κουράζει καθόλου. Ακαριαία αγαπημένο έγινε, από την πρώτη ακρόαση, το φοβερό Answering The Call, ένα κομμάτι που στο μυαλό μου φέρνει στον νου άλλες εποχές. Δυναμίτης όμως και το εναρκτήριο The Alien. Ίσως το πιο αδύναμο, για τα δεδομένα αυτού του σχήματος βέβαια, να είναι το Awaken The Master που όμως ελάχιστα χαλάει την τελική συνταγή.

Ακόμα και ο LaBrie ακούγεται σε διαολεμένη φόρμα! Τελικά το lockdown έκανε και κάποια καλά. Δεν ξέρω αν είναι καν άξιο αναφοράς το να μιλήσω για την δουλειά του Petrucci στις κιθάρες, όχι δηλαδή ότι οι υπόλοιποι είναι τίποτα άμπαλοι, αλλά για μια ακόμα φορά δίνει ρεσιτάλ! Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Οι Dream Theater για μια ακόμα, πολλοστή, φορά αποδεικνύουν γιατί βρίσκονται στο πάνθεον ιδιώματος. Παρουσιάζουν ένα άλμπουμ μεστό το οποίο θα χαρίσει πάρα πολλές ώρες χαράς και μελέτης στους οπαδούς τους.

8,5/10
Μιχάλης Νταλάκος
mdalakosreports@gmail.com

Related posts

Leave a Comment

Leave a review

X