Fleshgod Apocalypse

RoadHouse Diet_728x90 - 728|90|RoadHouse Diet_728x90||https://www.greekrebels.gr/roadhouse-diet-electric-devilry-mojoholic/|both728 x90_rotting christ - 699|87|728 x90_rotting christ|||bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothPowerwolf_728x90 - 728|90|Powerwolf_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRussian Circles 728×90 - 728|90|Russian Circles 728×90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothBob-Katsionis_728x90 - 728|90|Bob-Katsionis_728x90|||both
20000
110

Είχα την χαρά στις αρχές Ιουλίου να συνομιλήσω με τον φίλο Tommaso Riccardi, τον τραγουδιστή/κιθαρίστα των ανερχόμενων extreme metallers Fleshgod Apocalypse, σχετικά με την νέα τρίτη δισκογραφική δουλειά τους με τίτλο “Labyrinth”. Ιδιαίτερα χαρούμενος, ευδιάθετος και λαλίστατος καθώς αυτή ήταν η πρώτη συνέντευξη εκτός Ιταλικών media για το σχήμα, ο Tommaso τα είπε όλα. Για ακολουθήστε τον σιγά σιγά στον “Λαβύρινθο”…

Γεια σου Tommaso! Πως είσαι;

Καλά, καλά! Αυτή είναι και η πρώτη «ξένη» συνέντευξη που μας παίρνουν για αυτήν την προώθηση.

Αλήθεια;

Ναι, είναι η πρώτη!

Είναι τιμή μας που έχουμε κοντά μας τους Fleshgod Apocalypse για ακόμα μια φορά. Πως είναι ο καιρός στην Ιταλία;

Ξέρεις, είχε πολύ ήλιο και ζέστη τις τελευταίες μέρες αλλά υπήρξαν και κάνα 2 ημέρες που έβρεξε λίγο και δρόσισε λίγο που είναι καλό γιατί ηταν δύσκολο να κοιμηθείς το βράδυ ετσι τώρα είναι κάπως καλύτερα.

Μακάρι να έβρεχε και εδώ αλλά δεν βρέχει στην Αθήνα…

Κατάλαβα, οπότε είναι και εκεί δύσκολα. Κατάλαβα. Μόλις έκανα μια περιοδεία με τους SepticFlesh και τα παιδιά μου έλεγαν ότι ο καιρός είναι παρόμοιος σε Ελλάδα και Ιταλία οπότε μπορώ να φανταστώ. Έχω έρθει κάνα δυό φορές αλλά όχι για πολύ καιρό.

Πρέπει να ξαναέρθεις τότε.

Ναι, ναι πρέπει. Ελπίζω να βρω λίγο χρόνο για διακοπές αλλά σίγουρα όχι ατό το καλοκαίρι γιατί έχουμε προετοιμασίες για εμφανίσεις, περιοδείες και λοιπά τέτοια, οπότε δεν θα υπάρξει χρόνος.

Συγχαρητήρια για το νέο σας αλμπουμ “Labyrinth”.

Ευχαριστώ!

Το άκουγα σήμερα όλη την ημέρα είναι ένα πολύ καλό αλμπουμ.

Ευχαριστώ, είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Η αλήθεια είναι ότι ήμασταν σχεδόν βέβαιοι ότι θα άρεσε στον κόσμο, δουλέψαμε πολύ σκληρά για αυτό. Αλλά όπως είπαμε ήμασταν σχεδόν βέβαιοι αλλά τίποτα δεν είναι σίγουρο μέχρι να έχεις feedback οπότε χαίρομαι που σου άρεσε.

Πως νιώθεις τώρα που πλησιάζει η ημερομηνία κυκλοφορίας του άλμπουμ. Σε περίπου 2 μήνες κυκλοφορεί. Είσαι ικανοποιημένος με το τελικό αποτέλεσμα;

Ναι είμαστε! Πρέπει να πω ότι με το “Agony” δεν είχαμε πολύ χρόνο να γράψουμε και να ηχογραφήσουμε, ετσι εκείνη την χρονική περίοδο υπήρχαν ακόμα πράγματα πού ήθελαν φτιάξιμο, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτήν την έκφραση. Είναι πάντα μια εξέλιξη και δεν παραπονιέμαι για τις υπόλοιπες δουλειές αλλά φυσικά πάντα υπάρχει μια εξέλιξη αλλά και χρόνος να σκεφτείς τι έκανες, τι θέλεις να κάνεις και τι θα άλλαζες. Φυσικά είναι και οι συνθήκες που παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο, έτσι αυτήν την φορά είχαμε τον σωστό χρόνο να προετοιμάσουμε την σύνθεση, την ηχογράφηση αλλά και να αλλάξουμε πράγματα όσο ήμασταν στο στούντιο και να προσπαθήσουμε να βρούμε τις σωστές ενορχηστρώσεις για όλα. Επίσης το “Agony” ηταν και το πρώτο μας ορχηστρικό άλμπουμ οπότε ήταν κάτι καινούργιο για εμάς, ετσι υπήρχαν πολλά πράγματα με τα οποία πειραματιστήκαμε και τα οποία μας φάνηκαν χρήσιμα γιατί τώρα, τα τελευταία 2 χρόνια δηλαδή, ακούγαμε τι είχαμε κάνει και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι μπορούσε να γίνει καλύτερο. Νομίζω ότι το αποτέλεσμα είναι αυτό που περιμέναμε και ότι αυτό το άλμπουμ είναι πιο ολοκληρωμένο από πολλές απόψεις.

Τώρα που μπορεί να κάθεσαι σπίτι σου αραχτός και πιο ήρεμος και ακούς το άλμπουμ θα άλλαζες τίποτα;

Ξέρεις, αυτού του είδους η σκέψη, η αλήθεια είναι ότι, χρειάζεται κάτι παραπάνω σε χρόνο από μερικές εβδομάδες. Μπορεί στο μέλλον ακούγοντας το αλμπουμ να αποφασίσουμε ποιο θα είναι το επόμενο βήμα αλλά το αποτέλεσμα πραγματικά, προς το παρών, αντιπροσωπεύει απόλυτα αυτό που είχαμε στο μυαλό μας. Όταν τελειώσαμε με το “Agony” ήταν πολλά τα πράγματα που έλεγα, θα μπορούσα να κάνω αυτό έτσι και το άλλο αλλιώς. Αλλά με το συγκεκριμένο άλμπουμ νομίζω ότι είναι καλό, τουλάχιστον για τον χρόνο και τον χώρο που είχε. Πραγματικά αν μπορούσαμε να πάμε πίσω τον χρόνο θα κάναμε τα ίδια πράγματα. Είναι ωραίο συναίσθημα γιατί για πρώτη φορά αισθανόμαστε έτσι. Φυσικά δεν είναι και το αίσθημα αυτό που λες «οκ, τελειώσαμε», όχι, είναι απλά το άνοιγμα μια άλλης πόρτας, όπως κάθε φορά, και νομίζω ότι τα καταφέραμε γιατί, άκουσες το άλμπουμ, υπάρχουν πολλά πράγματα που έχουμε εισαγάγει. Φυσικά και η ταυτότητα είναι πάντα Fleshgod όμως νομίζω ότι καταφέραμε να συνεχίσουμε να προσθέτουμε και να χρησιμοποιούμε πράγματα με διαφόρους τρόπους.

Ναι, επεκτείνατε την μουσική της μπάντας σε νέα σύνορα. Είναι ένα βήμα παραπάνω.

Ναι, ναι, ναι!! Νομίζω ότι όταν αγαπάς κάτι εντελώς φυσικά το μόνο που σκέφτεσαι είναι να βιώσεις αυτό το πράγμα και όχι να σκέφτεσαι αν όλοι οι υπόλοιποι πραγματικά καταλαβαίνουν τι γίνεται και ποια η εξέλιξη αυτού. Πραγματικά πιστεύω ότι υπάρχουν κάποια στοιχεία που ξεχωρίζουν τους Fleshgod και πάντα προσπαθούμε να σπρώξουμε αυτά τα στοιχεία και να τα κάνουμε καλύτερα έτσι ποτέ δεν πίστεψα ότι αυτό που κάνουμε θα μπορούσε να είναι σαν «προδοσία» για κάποιους, νομίζω ότι κρατάμε τα καλά στοιχεία μας και τα εξελίσσουμε. Εν τω μεταξύ προσπαθούμε πάντα να κάνουμε κάτι μουσικά πιο εξελιγμένο, ακόμα και όσων αφορά την θεωρία της μουσικής μας, αν θέλεις, αλλα και την σύνθεση προσπαθούμε να την ωριμάσουμε όπως πρέπει να γίνεται. Ξέρεις κάτι τέτοιο είναι καλό γιατί η περιέργεια μας κρατάει σταθερούς και είμαστε και καλά μεταξύ μας. Ο Francesco Ferrini και ο Francesco Paoli, που είναι και οι κύριοι συνθέτες δουλεύουν πολύ καλά μεταξύ τους και βρίσκουν πάντα τον τρόπο για να δουλέψουν σωστά μαζί και να φέρουν αυτού του είδους το αποτέλεσμα και μετά όλοι οι υπόλοιποι προσθέτουν κάτι δικό τους στην μουσική. Νομίζω ότι είναι ένα ταξίδι που συνεχίζεται και πάντα ανυπομονώ για το επόμενο βήμα. Φυσικά για εμάς η κυρίαρχη σκέψη είναι να ετοιμάσουμε τα shows και να βγάλουμε αυτό το άλμπουμ στον δρόμο.

Τι είδους feedback έχετε λάβει παγκοσμίως έως τώρα;

Κοίταξε να δεις, εμείς τελειώσαμε την δουλεία αυτή λίγες μέρες πριν, κάνα δυο βδομάδες περίπου οπότε προς το παρών δεν έχω λάβει ακόμα σχόλια και γνώμες για το άλμπουμ. Απλά ξέρω μερικά πράγματα από κόσμο μέσα στην «βιομηχανία» και φαίνεται ότι τα παιδιά… ο κόσμος εδώ γενικότερα στην Nuclear Blast αλλά και κόσμος που δουλεύει μαζί μας φαίνονται πολύ ευχαριστημένοι επομένως περιμένω και το επόμενο βήμα που είναι φυσικά τα webzines και όλα τα υπόλοιπα. Θα δούμε τι θα γίνει. Τελευταία φορά με το “Agony” το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό οπότε ελπίζω το αποτέλεσμα να είναι ακόμα καλύτερο αυτή τη φορά.

Ποιες είναι κατά την γνώμη σου οι κύριες μουσικές διαφορές μεταξύ του “Agony” του προηγούμενου άλμπουμ και του “Labyrinth” που κυκλοφορείτε τώρα.

Όλοι ξέρουν ότι έχουμε δύο πρόσωπα στην μουσική μας. Από την μια είμαστε πολύ επηρεασμένοι από την κλασσική μουσική και από την άλλη μεριά φυσικά υπάρχει και η metal μουσική που φυσικά είναι εμφανές ότι είναι από τα αγαπημένα μας είδη μουσικής. Έτσι νομίζω πως γενικά οι επιρροές μας όσων αφορά το metal είναι προς τον αμερικάνικο ήχο του old school death metal. Αν και η μουσική είναι πολύ μελωδική, στο ρυθμικό κομμάτι της μπορείς να δεις ότι υπάρχει κάτι από Morbid Angel, από Cannibal Corpse, από Deicide, γιατί ακούμε αυτή τη μουσική εδώ και πολύ καιρό και φυσικά και από το ευρωπαϊκό death metal. Από την άλλη μεριά η ορχηστρική μεριά της μπάντας είναι και αυτή που μας αρέσει πιο πολύ. Αυτό που μπορώ να αναγνωρίσω καμιά φορά μέσα στην μουσική είναι οι συνθέτες του 19ου και του 20ου αιώνα και ειδικότερα, μιας και ρωτάς για το “Labyrinth” αναγνωρίζω επιρροές από συνθέτες του 20ου αιώνα περισσότερο και ειδικότερα συνθέτες μουσικής που έχουν ασχοληθεί με ταινίες όπως ο Hans Zimmer και φυσικά ο John Williams γιατί ξέρω ότι ο Francesco είναι τεράστιος θαυμαστής του John Williams. Η μουσική του εξελίσσεται προς αυτήν την κατεύθυνση, στα ορχηστρικά κομμάτια τουλάχιστον , ακόμα και αν κρατάει την διαδικασία σύνθεσης, την αρμονία και τις μελωδίες από μερικούς από τους σημαντικότερους συνθέτες του 19ου αιώνα όπως ο Μπετόβεν, ο Μότσαρτ και τα λοιπά. Είναι φανερό ότι προσπαθούμε να φέρουμε κάτι που να μπορεί να ταιριάξει με την μοντέρνα μουσική, οπότε αν θες, καμιά φορά μπορείς να πείς ότι είναι και pop ή καμιά φορά είναι πιο heavy από την κλασσική μουσική.

Αποφασίσατε να ονομάσετε το αλμπουμ σας “Labyrinth” βασισμένο στην ιστορία του μινώταυρου. Ποιος είχε την ιδέα να δουλέψετε πάνω σε αυτό το concept;

Όπως ξέρεις, ακόμα και το “Agony” το πιστοποιεί αυτό, μας αρέσει να διεισδύουμε στην ανθρώπινη εμπειρία. Νομίζω ότι όσο περισσότερο μεγαλώνουμε, ως ανθρώπινα όντα, ως άνθρωποι, μας αρέσει όλο και περισσότερο να πηγαίνουμε όλο και πιο βαθιά στην εμπειρία αυτή που ο καθένας μας περνάει στην ζωή του. Ετσι το “Agony” μιλούσε για τον τρόπο που οι άνθρωποι μπορούν να προκαλέσουν πόνο σε άλλους ανθρώπους μόνο επειδή το βλέπουν σαν αντανάκλαση του δικού τους πόνου όντας αλυσοδεμένοι στις ζωές τους. Το “Labyrinth” είναι κάτι πιο προσωπικό. Φυσικά χρησιμοποιήσαμε την ιδέα του λαβύρινθου της Κνωσσού αλλά όλο αυτό είναι ουσιαστικά μια μεγάλη μεταφορά που κατά την γνώμη μου όλοι πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή και αυτό που πρέπει να αντιμετωπίσουμε είναι η αναζήτηση του εαυτού μας. Η αναζήτηση του εαυτού μας είναι ένα πολύ μεγάλο ταξίδι φτιαγμένο από πολλές και διαφορετικές μάχες και επειδή διαβάζω πολύ όταν έπεσα πάνω στην ιστορία του Θησέα απήλαυσα το γεγονός ότι όλη η ιστορία αφορά έναν άντρα που θέλει να βρει την ταυτότητα του και πρέπει να επωμιστεί τις ευθύνες αλλά και τις κατάρες και τα προβλήματα του πατέρα του, το γεγονός ότι έχασε τον πόλεμο εναντίων των Κρητών και οτι έπρεπε να θυσιάζει κόσμο στον Μινώταυρο. Όμως κάθε χαρακτήρας στην ιστορία αυτή έχει και διαφορετικό ρόλο. Από την μία υπάρχει ο Μίνωας που προσπαθεί να κρύψει τον Μινώταυρο, τον γιο του, ακόμα και ας μην είναι στα αλήθεια ο γιός του αλλά ο γιός της γυναίκας του και όλο αυτό είναι σαν μια ιστορία ενός πατέρα ο οποίος δεν δέχεται τον γιο του, ενώ από την άλλη είναι ο Θησέας, ο γιος που θέλει να τον δεχτεί ο δικός του πατέρας, και να νικήσει τον πόλεμο που ο πατέρας του έχασε. Ετσι πρέπει να κουβαλήσει την ευθύνη, να πάει στην Κρήτη και να αντιμετωπίσει τον Μινώταυρο, ο οποίος προφανώς αντιπροσωπεύει το κακό που βρίσκεται μέσα σε όλους, την σκιά που έχουμε και που πρέπει να αντιμετωπίσουμε κάποια στιγμή. Αν δεν αντιμετωπίσεις αυτή τη σκιά θα κρύβει τον εαυτό σου μέσα από τον εαυτό σου για όλη σου την ζωή. Το άλλο που σκέφτομαι και που δεν υπάρχει στο “Agony” αλλα υπάρχει σε αυτό το concept είναι η σημαντικότητα της αλληλοβοήθειας αφού σε αυτήν την ιστορία ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα, όπως προφανώς γνωρίζεις από τον μύθο, είναι η Αριάδνη η οποία είναι η κόρη του Μίνωα και βοηθάει τον Θησέα να βρει τον δρόμο του μέσα από τον λαβύρινθο με το χρυσό νήμα. Αυτός ο χαρακτήρας είναι πολύ σημαντικός στην ιστορία γιατί αυτό που ήθελα είναι να επιστήσω την προσοχή στο πόσο φοβόμαστε τους άλλους και στο ότι φοβόμαστε ότι η βοήθεια των άλλων θα μας κάνει να φανούμε πιο αδύναμοι. Ενώ από την άλλη μεριά όντας ικανός να σχετιστείς με τον κόσμο και να δεχτείς την βοήθεια τους είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα, κάτι που σε κάνει δυνατότερο, γιατί το να σε βοηθάνε δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος προφανώς.

Τι σας έκανε να διαλέξετε συγκεκριμένα αυτό το concept; Υπήρχαν μήπως και άλλες επιλογές σε ιστορίες που είχατε σκεφτεί να δουλέψετε αντί του Λαβύρινθου;

Όχι, η αλήθεια είναι ότι ηταν η πρώτη που σκεφτήκαμε. Προφανώς κάποια πράγματα ξεκινάν από περιέργεια, έτσι μια μέρα έχεις την ιδέα η οποία έρχεται απλά διαβάζοντας ιστορίες. Όταν ηρθε λοιπόν αυτή η ιστορία φάνηκε τέλεια από την πρώτη στιγμή γιατί ήξερα την βασική ιδέα και τους συμβολισμούς και τις διάφορες φιλολογικές εξηγήσεις πίσω από την ιστορία. Οπότε διάβασα ακόμα περισσότερα για αυτό για να μπορέσω να κατανοήσω βαθύτερα τον μύθο και μου φάνηκε τέλειο. Ο λαβύρινθος είναι μια αλληγορική φιγούρα που αντιπροσωπεύει τέλεια αυτό το θέμα. Γιατί είναι λαβύρινθος, αυτό το μονοπάτι που πρέπει να περπατήσουμε. Είναι λαβύρινθος γιατί είναι γεμάτος αδιέξοδα και είναι πολύ εύκολο να βρεθείς σε λάθος σημείο όταν το κάνεις αυτό. Αλλά στο τέλος η φιγούρα του Μινώταυρου στο κέντρο του λαβύρινθου, που είναι ουσιαστικά οι μεγαλύτεροι φόβοι που έχουμε μέσα μας, είναι τέλεια για να αντιπροσωπεύσει όλο αυτό το concept.

Ποιος είναι υπεύθυνος για την σύνθεση και τη στιχουργία μέσα στην μπάντα; Είναι ευθύνη ορισμένων ανθρώπων μέσα στην μπάντα ή είναι κάτι στο οποίο όλη η μπάντα συμμετέχει;

Όσων αφορά τους στίχους κατά κύριο λόγο ασχολούμαστε εγώ και ο Paolo. Στην ουσία εγώ ετοιμάζω το πλάνο της ιστορίας και μετά δουλεύουμε ξεχωριστά ένα ένα κομμάτι. Φυσικά πάντοτε μας επιβλέπει ο Francesco, ο οποίος γράφει και την μουσική και μετά πρέπει να βρούμε τρόπο να συνδυάσουμε τους στίχους με τον ήχο που θέλουμε να ανακτήσουμε από τα φωνητικά. Αυτό φυσικά γίνεται γιατί, ειδικά για το μέρος των γρυλλισμάτων υπάρχει μια μεγάλη ρυθμική επιρροή των σκληρών φωνητικών μέσα στα τραγούδια, οπότε και στην σύνθεση προφανώς πρέπει να βρεθούν συγκεκριμένες λέξεις, συγκεκριμένοι ήχοι, συγκεκριμένες ομοιοκαταληξίες και φυσικά κάποιοι συγκεκριμένοι ρυθμοί και στίχοι. Φυσικά δουλεύουμε μαζί στην ιδέα αλλά και στους μεμονωμένους στίχους κάθε τραγουδιού και προσπαθούμε να το προσαρμόσουμε στην μουσική πριν πάμε να το ηχογραφήσουμε.

Που έγιναν οι ηχογραφήσεις και ποιος ηταν υπεύθυνος για την παραγωγή του αλμπουμ; Έχετε ξαναδουλέψει με αυτόν στο παρελθόν;

Συνεχίσαμε να δουλεύουμε με τον φίλο μας και παραγωγό Stefano Morabito στα 16th Cellar studios στην Ρώμη. Δουλεύουμε μαζί του από την αρχή, από το “Oracles”, και είναι πολύ σημαντικό να δουλεύουμε μαζί του γιατί ο Stefano δεν είναι μόνο εκεί για να πληρωθεί για την δουλειά του αλλά είναι κατά κάποιο τρόπο μέλος της μπάντας. Νομίζω ότι ο συγκεκριμένος ήχος χαρακτηρίζει κατά πολύ την μουσική μας και νομίζω ότι ο Stefano καταλαβαίνει τι ακριβώς προσπαθούμε να κάνουμε, έτσι γίνεται όλο και πιο ικανός να καταλάβει και να μεταφράσει αυτό που θέλουμε να βγάλουμε από την μουσική μας, ξέρεις, από την ηχογράφηση στο μιξάρισμα και το mastering. Ετσι αληθινά φροντίζει και νοιάζεται για το τελικό αποτέλεσμα γιατί νιώθει τα άλμπουμ μας σαν να ήτανε μέλος της μπάντας. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί πάντα προσπαθούμε να κρατήσουμε όσο το δυνατόν πιο πολλά από την σχέση μας αυτή με τον άνθρωπο που μας δίνει την εντύπωση ότι δουλεύουμε για μια ιδέα και για έναν κοινό στόχο και όχι μόνο σαν να πληρώνουμε κάποιον να κάνει την δουλειά. Είναι πολύ πολύ διαφορετικό, ειδικά στην μουσική μας γιατί πρέπει να πω και εύχομαι να σου άρεσε και εσένα, αλλά είμαι πολύ ευχαριστημένος με την παραγωγή. Νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο βήμα πιο μπροστά από το “Agony”,στην πραγματικότητα δουλέψαμε πάρα πολύ για να το καταφέρουμε αυτό. Πραγματικά πιστεύω ότι το να μιξάρεις την μουσική μας είναι η πιο δύσκολη πλευρά της παραγωγής του άλμπουμ, γιατί η μουσική μας έχει πολλά διαφορετικά στοιχεία, διαφορετικά φωνητικά, πολλά διαφορετικά είδη οργάνων, υπάρχει μια ολόκληρη ορχήστρα να μιξάρεις με την μουσική μας, υπάρχει ένα πιάνο και αυτή τη φορά πρέπει να πρόσεξες ότι το πιάνο είναι παρών σε μεγάλο μέρος των τραγουδιών μας οπότε είναι σαν κοντσέρτο για πιάνο, ορχήστρα και death metal. Οπότε φυσικά είναι πολύ περίπλοκο να πάρεις όλα αυτά τα στοιχεία της μουσικής και να τα κάνεις να ακούγονται ακριβώς όπως μας αρέσει και θέλει μεγάλη υπομονή. Δεν μπορείς να κάνεις απλό standard mix, πρέπει να δουλέψεις σε πολλά στοιχεία οπότε νομίζω ότι ο Stefano είναι τέλειος και πραγματικά έδωσε την ψυχή του για αυτό το αλμπουμ και νομίζω ότι μπορείς να το ακούσεις.

Ο Stefano έκανε επίσης και το mixing και το mastering του άλμπουμ;

Ναι, ναι, ναι! Κάναμε τα πάντα με αυτόν.

Ο Marco Hasmann έκανε και το εξώφυλλο του άλμπουμ. Ηταν η φανερή επιλογή για εσάς, μιας και δούλεψε μαζί σας και στο “Agony”;

Συγνώμη, το τελευταίο εξώφυλλο έχει γίνει από τον Colin Marks.

Ααα! Τον Colin Μarks;

Ναι, ναι!

Γιατί διάβασα στο press release και αναφέρει τον Marco Hasmann.

Όχι, αυτή την φορά αποφασίσαμε να αλλάξουμε και το τελευταίο εξώφυλλο έχει γίνει από τον Colin Marks. (Του στέλνω στο email του καπάκια να το δεί). Το φαντάστηκα ότι το διάβασες κάπου. Αλλά ξέρεις, σε αυτές τις πληροφορίες, όταν εκδίδονται τα press release πάντα υπάρχει κάποια σύγχυση και πρέπει να το πω αυτό, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η σύγχυση αφού δεν είναι καθόλου δύσκολο να διαβάσεις τις δηλώσεις, οπότε υποθέτω ότι ο κόσμος που φτιάχνει αυτά τα πράγματα δεν διαβάζει τις αρχικές δηλώσεις της μπάντας. Όμως εμείς κάναμε δηλώσεις σχετικά με το artwork του άλμπουμ λίγες μέρες πιο πριν οπότε έχουμε δώσει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για αυτό.

Μπορείς να το πείς στην εταιρεία για να το τακτοποιήσει.

Μην ανησυχείς για αυτό, θα το κάνω αμέσως μετά την συνέντευξη. Θέλω όλα να πηγαίνουν σωστά. Αποφασίσαμε λοιπόν να δουλέψουμε με τον Colin Marks εξαιτίας του γεγονότος ότι είχαμε δουλέψει μαζί του ήδη για το artwork για κάποια μπλουζάκια που βγάλαμε στα τελευταία 3 χρόνια, και πραγματικά νιώσαμε ότι το στυλ του ταιριάζει πάρα πολύ με το στυλ των Fleshgod. Προσπαθούμε να κάνουμε κάτι που να είναι κομψό αλλά και πρωτότυπο ταυτόχρονα. Όταν λοιπόν πρωτοείδαμε την δουλειά του πραγματικά νιώσαμε ερωτευμένοι με τον τρόπο που χρησιμοποιεί τις εικόνες και τα σχέδια, με αυτό το ιδιαίτερο στυλ που έχει. Έτσι κάναμε μαζί 3 ή 4 μπλουζάκια στα τελευταία 3 χρόνια για τα singles του “Agony” και στο τέλος αποφασίσαμε να δουλέψουμε και μαζί του για το artwork του “Labyrinth” και μπορώ να σας πω ότι ακόμα και το εσωτερικό του booklet θα είναι φανταστικό γιατί υπάρχουν πολλές διαφορετικές φιγούρες και χαρακτήρες. Πέρα από το εξώφυλλο που μας αρέσει ιδιαίτερα θα υπάρχουν και άλλες εκπλήξεις στο booklet.

Ελπίζω να το δούμε.

Ναι, ναι. Πολύ σύντομα.

Στο προηγούμενο άλμπουμ είχατε ηχογραφήσει και κάτι ως bonus track. Σκοπεύετε να κάνετε το ίδιο και σε αυτό το αλμπουμ;

Ναι σκοπεύουμε να κάνουμε κάτι… Κοίτα, πρέπει να είμαι ειλικρινής, ακόμα δεν μπορώ να πω κάτι γιατί ακόμα δουλεύουμε πάνω σε αυτό, αλλά θα υπάρχει bonus υλικό στην ψηφιακή μορφή του άλμπουμ που θα απελευθερώσουμε μάλλον λίγο αργότερα κατ πάσα πιθανότητα. Προφανώς επειδή υπάρχει πάντα κάτι που πρέπει να φροντίσεις αμέσως μετά την κύρια σύνθεση του άλμπουμ επειδή υπάρχει μια ισορροπία που πρέπει να σεβαστείς όταν συνθέτεις ένα άλμπουμ. Οπότε φροντίζουμε για αυτό όταν εν τω μεταξύ προσπαθούμε να τελειώσουμε όλη την υπόλοιπη δουλειά. Πάντως σίγουρα θα υπάρχει κάτι και μάλιστα αυτή τη φορά θα είναι κάτι διαφορετικό που πραγματικά ελπίζω ο κόσμος να απολαύσει. Και θα είναι κάτι καλό.

Θα είναι διασκευή ή θα είναι κάτι εντελώς νέο;

Αυτή τη φορά θα είναι κάτι εντελώς νέο. Πολύ πιθανό να μην είναι διασκευή αλλά… δεν θέλω να πω κάτι άλλο γιατί είναι έκπληξη (γέλια).

Ok. Τι σχέδια έχετε για το μέλλον. Κανένα video clip μήπως;

Φυσικά και θα μεριμνήσουμε για τα video clip. Όπως ξέρεις κάναμε κάνα δυό για το “Agony”και όπως μπορείς να φανταστείς ενδιαφερόμαστε πάρα πολύ για την οπτική αντιπροσώπευση της μουσικής μας έτσι θέλουμε πολύ να στήσουμε μια ιστορία που πραγματικά να αντιπροσωπεύει αυτό που θέλουμε να πούμε και στο τραγούδι, οπότε είναι φανερό ότι το σκεφτόμαστε. Ακόμα δεν ξέρω χρονικά πότε θα γίνει αλλά όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Προφανώς έχουμε πολλά πράγματα να ασχοληθούμε , είχαμε και μια περιοδεία ανάμεσα στις ηχογραφήσεις την οποία έχουμε λίγο καιρό που την τελειώσαμε , έτσι το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να συγκεντρωθούμε στις εμφανίσεις για τις περιοδείες που ακολουθούν γιατί πρέπει να συνεχίσουμε να βελτιωνόμαστε, για τα πάντα. Το παίρνουμε πολύ σοβαρά και κάνουμε πρόβες κάθε μέρα και προσπαθούμε πάντα να χτίσουμε κάτι παραπάνω και να φέρουμε καινούργια στοιχεία. Ετσι δουλεύουμε πραγματικά πολύ για τις εμφανίσεις των επόμενων χρόνων αλλά προφανώς μόλις βρούμε τον χρόνο να το σκεφτούμε θα φτιάξουμε το νέο μας βίντεο. Δεν νομίζω ότι είναι πολύ μακριά, πιστεύω ότι θα γίνει γύρω στο φθινόπωρο ίσως και νωρίτερα. Οπότε το μόνο που μένει είναι να οργανωθούμε γιατί πραγματικά έχουμε πάρα πολλά πράγματα να κάνουμε.

Ποιες είναι οι μελλοντικές προσδοκίες της μπάντας;

Το πρώτο πράγμα, όπως συνήθως, είναι να βγούμε στον δρόμο. Είχαμε κάτσει λίγο λόγω ηχογραφήσεων , αλλα τώρα νιώθουμε την ανάγκη να ξαναβγούμε στον δρόμο και να παίξουμε την νεα μας μουσική και να κάνουμε καινούργιες εμφανίσεις με νέα στοιχεία μεσα σε αυτές τις εμφανίσεις. Θα υπάρχουν πολλές εκπλήξεις στις επόμενες εμφανίσεις. Απλά περιμένουμε και θα το κάταφέρουμε κάποιο τρόπο, να κάνουμε οσο περισσότερη προώθηση του δισκου μπορούμε και με την καλύτερη μπάντα που μπορούμε να φανταστούμε. Προσπαθούμε να τα καταφέρουμε, φυσικά ήμαστε ήδη πολύ ευχαριστημένοι με την περιοδεία που θα γίνει τον Αυγουστο με τους Wintersun. Νομίζω ότι θα είναι μια πολύ καλή εμπειρία και θα είναι και πολύ καλή αρχή για την προώθηση του δίσκου. Πραγματικά δεν μπορούμε να περιμένουμε και πραγματικά δεν μπορούμε να σκεφτούμε τίποτα καλύτερο. Προφανώς δουλεύουμε και στην Ευρώπη αλλα και στον υπόλοιπο κόσμο και αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, να εξαπλωθούμε όσο το δυνατόν πιο πολύ. Αυτό είναι που περιμένω κιόλας, να παίξω όσο το δυνατόν πιο πολύ και να πάω σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου μπορώ να πάω.

Tommaso, σε ευχαριστώ πάρα πολύ για την συνέντευξη ηταν μια ευχαρίστηση που μίλησα μαζί σου.

Εγώ σε ευχαριστώ.

Εύχομαι τα καλύτερα για τους Fleshgod Apocalypse. Στείλε ένα μήνυμα στους Έλληνες οπαδούς σου που βρίσκονται εκεί έξω.

Συνεχίστε να υποστηρίζετε την καλή μουσική.

Ok! Σε ευχαριστώ!

Εγώ ευχαριστώ! Αντίο.

Νίκος Σιγλίδης

Απομαγνητοφώνηση/Μετάφραση: Κωσταντίνος Καραγεώργος

http://www.fleshgodapocalypse.com/

https://www.facebook.com/fleshgodapocalypse

https://twitter.com/FApocalypse

http://www.youtube.com/fleshgodapocalypse

Band Members

Paolo Rossi – Μπάσο, Καθαρά φωνητικά

Cristiano Trionfera – Κιθάρα, Δεύτερα φωνητικά

Francesco Paoli – Τύμπανα, Δεύτερα φωνητικά

Tommaso Riccardi – Φωνή, Κιθάρα

Francesco Ferrini – Πιάνο

Discography

Oracles, 2009

Mafia EP, 2010

Agony, 2011

Labyrinth, 2013

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.