haursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothGreek Rebels Advert Feb 2018_728x90 - 728|90|Greek Rebels Advert Feb 2018_728x90||https://www.facebook.com/GreekRebels/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||bothnano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||both
20000
110

Σχετικά καλή η τρίτη δουλειά των Omission η οποίοι συνεχίζουν ακατάπαυστα στα ίδια αλήτικα Speed/Thrash (και λίγο Black) βήματα πάνω σε Kreator και Slayer ενώ εδώ φαίνεται να είναι πιο φανερές κάποιες Destruction επιρροές και γενικά να κυριαρχεί περισσότερο ο Ευρωπαϊκός ήχος ενώ στο προηγούμενο τα πράγματα ήταν πιο ισορροπημένα. Σίγουρα ένα σκαλί κατώτερος από τον προκάτοχο του πολύ καλό “Merciless Jaws from Hell”. Η αλήθεια είναι ότι αν εξαιρέσεις μερικές πολύ καλές στιγμές της μπάντας εδώ μέσα ο μέσος όρος του συνθετικού επιπέδου των κομματιών όχι ότι έχει πέσει (δηλαδή ούτε στο προηγούμενο είχαν συνθεσάρες με το κιλό) αλλά φαίνεται να έχει πάρει μια πιο παιδιάστικη προσέγγιση στο θέμα song-writing. Το φωνητικά παραμένουν σάπια ως έχει αλλά εδώ πέρα έχουμε και λίγο περισσότερους φωνητικούς πειραματισμούς (κάποια death περάσματα). Γενικώς φαίνεται να προσπαθούν να γράψουν πιο ενδιαφέρον κομμάτια και να στολίσουν τις κιθάρες με πιο ωραίο τρόπο όμως η προσπάθεια πάει στράφι καθώς το τελικό αποτέλεσμα είναι αρκετά ασύνδετο από μέρος σε μέρος των κομματιών και κάποιες φαντασίες του κιθαρίστα βγαίνουν εκτός τόπου και χρόνου… Στα των κομματιών ο δίσκος ανοίγει με το αρκετά ελπιδοφόρο και μυστήριο εναρκτήριο κομμάτι το οποίο όμως αδειάζει πολύ γρήγορα. Κάπως πάνε να στρώσουν τα πράγματα με το “Drunken, Junkie & Punter” που όσο εξελίσσεται σαν τραγούδι τόσο περισσότερο λέει, και καπάκια περνάμε σε ένα από τα καλύτερα εδώ μέσα που ακούει στον τίτλο “I am the Devil Scythe”. Slayerική μανία και πολύ καλό solo στο “In morning we duel’… Από εκεί όμως και πέρα, συνεχίζουμε με πιο μέτρια πράγματα με την μπάντα να φαίνεται να ψάχνεται. Ειδικά τα δυο πιο μεγάλα κομμάτια ενώ έχουν μπόλικες ιδέες να δώσουν φαίνεται να γράφτηκαν λίγο βιαστικά αν και η αλήθεια να λέγεται το κομμάτι που κλείνει το δίσκο, “Attack of the Living Dead” γαμεί αλλά ήθελε περισσότερο προσοχή ίσως για να είναι ακόμα καλύτερο! Τελικώς καλή προσπάθεια όμως χρειάζεται λίγο σοβαρότητα μεγαλύτερη για να υπάρξει και διάκριση. Παρόλα αυτά προτείνεται μόνο και μόνο για τον αλανιάρικο αέρα του στους καμένους Thrashers που θέλουν να τα τσεκάρουν όλα.

7/10

Γιώργος “Kelenmar” Βασιλειάδης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

Leave a Reply

Your email address will not be published.