Beast Of Damnation – Dawn Of The Beast (Black Sunset)
70%Overall Score
Reader Rating: (0 Votes)
0%
nano designs 728×90 - 728|90|nano designs 728×90||https://www.facebook.com/Nanodesignart/|bothRodStudios_728x90 - 728|90|RodStudios_728x90|||bothPsychotic Waltz_Ath_728x90 - 728|90|Psychotic Waltz_Ath_728x90|||bothamadeus banner greekrebels 1 - 728|90|amadeus banner greekrebels 1|||bothhaursen2 - 728|90|haursen2||https://www.facebook.com/HaursensGuitarWorkshop/|bothwhale_728x90 - 728|90|whale_728x90|||both
20000
110

Έχοντας πάρει το όνομά τους από ένα τραγούδι των Beherit (Beast Of Damnationαπό το Dawn Of Satans MillenniumEPτου 1991), οι Γερμανοί από τη Στουτγάρδη παρ’ όλο που δημιουργήθηκαν το 2004, έκαναν δεκαπέντε χρόνια να κυκλοφορήσουν το πρώτο τους full-length, όμως ευτυχώς για εμάς, η μουσική των blackmetallers έχει προοπτικές.

Ο δίσκος κινείται κατά βάση στα χνάρια του black metal με κάποια πιο death στοιχεία αραιά και που κάνοντας έτσι την όλη κατάσταση πιο ενδιαφέρουσα. Υπάρχει ροή, τα κομμάτια είναι μικρά σε διάρκεια και μελωδικά σε σημεία και η συνολική διάρκεια του δίσκου είναι ιδανική (37 λεπτά). Γενικά πάντως αν είστε οπαδοί της «τρουίλας», καλύτερα σταματήστε να διαβάζετε εδώ την κριτική καθώς η παραγωγή του δίσκου είναι πιο καθαρή από το συνηθισμένο και η μπάντα αντί να αναλώνεται σε μια επιτηδευμένη «σατανίλα», στην παγίδα της οποίας πέφτουν πάρα πολλές μπάντες του είδους, κάνει τρομερό στιχουργικό χαβαλέ (Crush Gothic Faggot Scumένας ενδεικτικός τίτλος τραγουδιού) χωρίς να επηρεάζονται από αυτόν οι συνθέσεις, οι οποίες όπως είπαμε και παραπάνω έχουν αρκετά πράγματα να πούνε. Νιώθω πάντως ότι κάπου ο δίσκος επαναλαμβάνεται, αλλά πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει επειδή η μπάντα, τουλάχιστον δισκογραφικά, είναι ακόμα στις αρχές της και μπορεί να το διορθώσει αυτό μελλοντικά και επίσης, αυτή η επανάληψη δεν είναι σε καμία περίπτωση αρκετή για να χαντακώσει την όλη προσπάθεια η οποία ακούγεται κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσα.

Οι περιπτώσεις συγκροτημάτων που θέλουν να κάνουν χαβαλέ και παρασύρονται από αυτόν θυσιάζοντας τα όποια παραπάνω στοιχεία μπορούν να προσφέρουν, είναι πραγματικά πάρα πολλές, και ειλικρινά χαίρομαι που οι Γερμανοί δεν είναι μια τέτοια περίπτωση, καθώς, ακούγοντας το δίσκο τους χωρίς να κοιτάξω τίτλους, εξώφυλλο κλπ, η μουσική καθαρά, μου ακουγόταν ισάξια, αν όχι καλύτερη πολλώνκυκλοφοριών του είδους που άκουσα μέσα στη χρονιά. Επενδύστε άφοβα. Και θα γελάσετε και θα καταλάβετε γιατί αυτή η μπάντα μπορεί να έχει μέλλον.

7/10

Θοδωρής Κατσικονούρης

[email protected]

Θέλω να το μοιραστώ:

One Response

Leave a Reply

Your email address will not be published.